جنگ بدون حضور سرنوشت‌‎ساز مردم هیچ نتیجه قابل قبولی ندارد

بیش از یک ماه از آغاز حملات جنایتکارانه آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران می‌گذرد. در این مدت، نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران با اقتدار در برابر این اقدامات ایستادگی کرده و پاسخ‌های کوبنده‌ای به آن‌ها داده‌اند. هم‌زمان، ملت شریف ایران نیزمبعوث شده‌اند تا با حضور در صحنه و حمایت از نیرو‌های مسلح، همراهی خود را برای دفاع از کشور نشان دهند. آنچه یک ملت را استوار نگه می‌دارد، همدلی، وحدت و ایستادگی مردم در کنار یکدیگر است. به همین مناسبت نوید شاهد سمنان گفتگویی با «حاج عبدالله دخانیان»، جانباز و راوی دفاع مقدس انجام داده است که تقدیم حضور علاقه‌مندان می‌شود.

جنگ بدون حضور سرنوشت‌‎ساز مردم هیچ نتیجه قابل قبولی ندارد

یکی از مولفه‌های بسیار مهم و قدرت‌ساز در سرنوشت جنگ، مردم هستند. شاید بتوان گفت این مولفه قوی‌ترین گزینه در بین مولفه‌های قدرت یک کشور مستقل باشد. زمان انقلاب، یکی از سوالاتی که ذهن بسیاری از نخبگان را درگیر کرده بود، این بود: «پس از پیروزی انقلاب ایران به سمت شوروی می‌رود یا آمریکا؟» اصلاً فکر کردن بدون این دو گزینه سخت بود، اما حضرت امام روی مولفه قدرت س. می‌به نام مردم حساب باز کرده بود. فرض کنید دشمن کشور را اشغال نظامی کند. بدون مردم چه می‌خواهد کند. حضرت امام خمینی خطاب به کودتاگران نقاب فرمود: «گیریم شما با بمباران تمام مسولان را به شهادت رساندید.، نمی‌خواستید به زمین بنشینید؟ آنگاه با مردم چه می‌کردید؟» در لحظه لحظه‌های جنگ حضور مردم سرنوشت ساز و تعیین کننده نتیجه عملیات‌ها بود. از روز‌های اولی که به کشور حمله شد و مردم محلی و عشایر غیور از عرب، کرد، لر و ... در مقابل صدامی‌ها صف‌آرایی کردند تا زمانی که مردم پای کار پشتیبانی جنگ شدند و فرزندان و همسران خود را به جبهه فرستادند تا زمانی‌که در تشیع پیکر پاک عزیزان خود حسرت گریه را به دل دشمن گذاشتند. در یک جمله عرض کنم: «جنگ بدون حضور سرنوشت‌‎ساز مردم هیچ نتیجه قابل قبولی نمی‌داد.»

حضور فعال مردم در دفاع مقدس

صد‌ها و هزاران خاطره از حضور و همبستگی مردم در زمان دفاع مقدس در ذهن دارم. از هنگامی که بعثی‌ها به دزفول قهرمان موشک شلیک می‌کردند، مردم چگونه پای کار ایستادند و هرگز دزفول را ترک نکردند که دشمن بتواند خوزستان را دور بزند. تا مادرانی که فرزندان خود را بدرقه می‌کردند برای رفتن به جبهه. تا کمک‌های مردمی که علاوه بر رفع نیاز‌های جبهه باعث روحیه دادن به رزمندگان بود. به راستی اگر حضور مردم کرمانشاه و ایلام نبود، منافقین چه جنایتی که خلق نمی‌کردند.

مردم، عامل موفقیت نظام

موفقیت در جنگ آن هم در مقابل ابر جنایتکاری مانند آمریکا، یک معادله یک مجهولی نیست که بگوییم رهبر مهم است یا مردم و یا تجهیزات نظامی. همه اینها باید دست در دست هم‌دیگر بدهند و همگام پیش بروند. بدون هرکدام از این‌ها معلوم نیست سرنوشت جنگ ختم بخیر شود. شعاری که این روز‌ها توسط نیروزهای مسلح تکرار می‌شود، بسیار شعار درستی است: «میدان با ما، خیابان با شما.» دشمن فکر می‌کرد، رهبری را به شهادت می‌رساند، مردم هم پشت نظام را خالی می‌کنند و نظام عوض می‌شود و ایران مقتدر را به پنج کشور کوچک تجزیه می‌کند. اما مردم مانند روز‌های اول انقلاب شعار دادند:

کرد و بلوچ و لر را

ترک و عرب زبان را

بگو که وحدت ما

رمز سعادت ما

این شعار سال ۱۳۵۷ است که هنوز در ذهن من مانده است. تجربه این حقیر در جنگ به من دیکته کرده است که هرجا مردم پای نظام ایستادند، نظام موفق شد. این را مردم ما با تمام وجود درک کرده‌اند که این شب‌ها تا دیر وقت خیابان را ترک نمی‌کنند و با این کار پشتیبان نیرو‌های مسلح هستند.

اثر خون شهدا

با دلی غم‌بار و چشمی پر از اشک به همه خانواده شهدا عرض می‌کنم: خون شهدا برای نظام ایجاد قدرت می‌کند. یکی از عوامل موثر در نابودی دشمن، اثر خون فرزندان شما است و ما انتقام خون عزیزان‌تان را از دشمن غدار می‌گیریم. مطمئن باشید دشمن زبون و پلید شکست خواهد خورد و ان‌شاءالله جهانی بدون ظلم را تجربه خواهیم کرد. از خدا می‌خواهم ما را شرمنده خون شهدا مگرداند.

در میدان و خیابان پای ایران بایستید

صحبتی با نسل جوان این سرزمین دارم، جوانان عزیز! ده‌ها برابر این رجز‌هایی که امروز ترامپ جنایتکار می‌خواند را صدام پلید خواند. اما امروز صدام و صدامی‌ها چه سرنوشتی دارند؟ در حالی پدران و برادران شما جنگیدند که برای تامین مایحتاج اولیه زندگی مشکل وجود داشت. جوانان در آن روز به صحنه آمدند و بیش از سی سال کشور در امنیت ماند. سی سال دشمن غدار سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی کرد. تا دوباره کشور را تجزیه کند. این‌‍بار دست توانای خداوند از آستین شما درآمده، چه در میدان و چه در خیابان بایستید و بایستیم تا این‌بار هم دشمن این مرز و بوم را پشیمان کنیم. از همین‌جا به همه جوانان وطن چه در میدان و چه در خیابان خدا قوت می‌گویم.

شهادتش رهبر مانند حیاتش پر برکت و اثرگذار شد

به دعبل خزاعی گفتند: اشعارت در مدح اهل بیت تو را پای چوبه‌دار می‌برد. گفت: چهل سال است چوبه‌دار را به دوش می‌کشم. امام شهید بیش از هفتاد و پنج سال مبارزه کرد. چه قبل از انقلاب، زمان انقلاب، در جنگ و چه بعد از آن. شهادت برای آن حضرت از عسل شیرین‌تر بود. اما برای ما شهادت امام شهید بسیار دردناک و غم‌انگیز بود. اما صد‌ها برابر از غم و اندوه، امید و حرکت ایجاد کرد. شهادتش همچون حیاتش پر برکت و اثرگذار شد. با شهادتش انقلاب برای چندمین بار بیمه شد. خون تازه‌ای به پیکره نظام تزریق شد و ان‌شاءالله خون او عامل نابودی استکبار خواهد شد.

گفتگو از حمیدرضا گل‌هاشم