شهادت در قامت بسیجی
به گزارش نوید شاهد سمنان، در هفتم اسفندماه ۱۳۴۲ در روستای چهارطاق از توابع شهرستان آرادان، در منزل صفر متولی، ششمین فرزندش به نام غلامرضا چشم به جهان گشود.

سالهای پرچالش کودکی
«شهید غلامرضا متولی» شش ساله بود که مادرش را از دست داد و با سختی زندگی در منطقه کوهستانی خو گرفت. خانوادههای متوسط آن منطقه، کمتر از یک هکتار زمین و ده رأس گوسفند داشتند و با همین بضاعت ناچیز زندگی خود را میگذراندند. در صورتی که کسی بیمار میشد، باید ساعتها با الاغ و قاطر راه میآمدند تا به گرمسار برسند که غالباً پیش از رسیدن به آنجا، توان ادامه راه را نداشتند و جان میباختند. امکان درس خواندن در محل فراهم نبود، اما بچههای با استعداد این منطقه قبل از شروع سال تحصیلی به روستاها، شهر گرمسار یا فیروزکوه میرفتند تا به همراه دیگران درس را آغاز کنند. غلامرضا تا پایان کلاس پنجم ابتدایی درس خواند و سپس شاگردی بنا شد و توانست قبل از خدمت سربازی مهارت لازم را کسب کند.
رشادت و شهادت در میدان نبرد
غلامرضا قبل از خدمت سربازی دوبار به جبهه رفت و خدمت خود را در مناطق مختلف جنگی سپری کرد. دعایش در این ایام این بود که در سربازی شهید نشود و خدمت را به پایان برساند، سپس به صورت بسیجی در جبهه حضور یابد و به شهادت برسد؛ این گفته هم توسط خواهرانش و هم یکی از همرزمانش نقل شده است. در زمان سربازی یکبار دچار موجگرفتگی شد و در بیمارستان صحرایی بستری گردید. او متأهل بود و شش ماه پس از شهادتش، تنها دخترش به دنیا آمد. در عملیاتها نقش تکتیرانداز و کمک تیربارچی را برعهده داشت و در بیست و یکم بهمنماه ۱۳۶۴ بهعنوان بسیجی در عملیات والفجر هشت شرکت و در کنار اروندرود با ترکشهای خمپاره دشمن به شهادت رسید. پیکرش پس از انتقال به گرمسار و تشییع در گلزار شهدای چهارطاق دفن شد.
انتهای متن/