روایت سادهزیستی تا شهادت
به گزارش نوید شاهد آذربایجان شرقی، شهید مختار علی برزگر در ۲۰ فروردین ۱۳۳۴ در روستای قوزدجای از توابع شهرستان مراغه، در خانوادهای مذهبی و سادهزیست دیده به جهان گشود. پدرش فروشندهای دورهگرد و مادرش زنی خانهدار بود که با ایمان و صبر، ستون اصلی خانواده به شمار میرفت.

از همان کودکی، نشانههای وقار، هوش و دینداری در رفتار او آشکار بود. علاقهی عمیقش به امامان معصوم(ع)، مسیر فکری و اخلاقیاش را شکل داد. با وجود علاقهی فراوان به تحصیل، مشکلات شدید مالی خانواده باعث شد نتواند بیش از پایه ششم ابتدایی درس بخواند و ناچار، تحصیل را بهصورت اجباری رها کند.
پس از ترک تحصیل، برای کمک به خانواده، به کشاورزی و قالیبافی در روستا روی آورد؛ کارهایی سخت، اما آبرومندانه که روحیهی تلاش و مسئولیتپذیری را در او تقویت کرد. پس از پایان خدمت سربازی، دوباره به زادگاهش بازگشت و زندگی سادهی خود را ادامه داد.
در ۵۳ سالگی ازدواج کرد و صاحب فرزند شد. برای تأمین بهتر زندگی خانواده، به همراه همسر و فرزندانش راهی تهران شد؛ مهاجرتی که همزمان با روزهای پرالتهاب انقلاب اسلامی بود.
با اوجگیری تظاهرات و راهپیماییها علیه رژیم شاه، مختار علی بزرگ که سالها در سکوت، نفرت خود را از ظلم در دل پرورانده بود، اینبار حضور در صحنه را وظیفهی خود دانست. او با حضور مستمر در راهپیماییها، ایمان و شجاعتش را به عمل تبدیل کرد.
سرانجام در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، هنگامی که در کنار نیروهای هوایی در تظاهرات مردمی شرکت داشت، به آرزوی دیرینهاش یعنی شهادت نائل آمد؛ شهادتی که پاداش سالها پاکی، صبر و استقامت او بود.
پیکر پاک این شهید والامقام در گلزار شهدای بهشت زهرا(س) تهران به خاک سپرده شد تا یادش، الهامبخش نسلهایی باشد که آزادی را آسان به دست نیاوردند.
روحش شاد و راهش پررهرو باد.
انتهای پیام/