زرگر جوانِ محلات؛ روایتی از زندگی شهید سیدعلی فارسی
شهید "سیدعلی فارسی" متولد یکم تیر ۱۳۳۹، جوانی پرتلاش و مسجدی بود که با وجود سختیهای زندگی و ترک تحصیل، مسیر کار و ایمان را در پیش گرفت و سرانجام به عنوان بسیجی اعزامی از سپاه محلات، دهم بهمن ۱۳۵۹ در ارتفاعات ساراتِ سومار به شهادت رسید.
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید سیدعلی فارسی فرزند سیدداود، در یکم تیرماه ۱۳۳۹ در خانوادهای مذهبی و متدین چشم به جهان گشود. کودکیاش در فضای ساده اما سرشار از ایمان سپری شد. تنها یک خواهر داشت و به او دلبستگی ویژهای نشان میداد؛ تا جایی که نسبت به حجاب خواهرش حساس بود و همیشه یادآوری میکرد: «این چادر که یادگار حضرت زهرا(س) است را به خوبی نگه دار.»
خانواده از نظر مالی در رفاه نبودند و سیدعلی در سختی رشد کرد، اما هیچگاه زبان به ناشکری نگشود و همواره شکرگزار خدا بود. در خانه اخلاقی مثالزدنی داشت و احترام به پدر و مادر برایش اصل بود. با وجود علاقه به درس، به دلیل مشکلات و مشقتهای زندگی، تحصیل را تنها تا کلاس چهارم ابتدایی ادامه داد و ناچار ترک تحصیل کرد؛ هرچند آرزوی ادامه درس همیشه در دلش باقی ماند.
پس از ترک تحصیل بیکار ننشست. از تنبلی و سستی بیزار بود و تلاش میکرد برای آسایش خانواده کاری انجام دهد. مدتی در زرگری شاگردی کرد و بهمرور کار را چنان آموخت که خود به استادی رسید؛ از درآمدش هم خرج خود را درمیآورد و هم کمکخرج خانواده بود.
همزمان با جریانهای انقلاب اسلامی، او نیز مانند بسیاری از مردم در صحنه حضور داشت و همواره در صف امت حزبالله ایستاد. کار میکرد و در مسجد نیز فعال بود و بسیاری از اوقات فراغتش را در مسجد و در کنار دوستان مؤمنش میگذراند.
در نوزدهسالگی، خانواده برایش از دختری خواستگاری کردند و او در سال ۱۳۵۸ زندگی مشترک خود را آغاز کرد. به همسرش علاقه فراوان داشت و روزهای آرام زندگی را در کنار او سپری میکرد؛ اما با آغاز جنگ تحمیلی و تجاوز رژیم بعث عراق، در برابر انتخابی دشوار قرار گرفت: ماندن در کنار خانواده یا رفتن برای دفاع از انقلاب و میهن. سرانجام عزمش را جزم کرد و هیچ چیز نتوانست مانع تصمیمش شود. در سال ۱۳۵۹ به عنوان بسیجی اعزامی از سپاه محلات راهی جبهه شد.
او دل از تعلقات دنیایی بریده بود و خود را وقف دفاع از اسلام و انقلاب کرده بود. سرانجام در دهم بهمن ۱۳۵۹ در ارتفاعات ساراتِ سومار و در جریان یک عملیات ایذایی، در درگیری با دشمن بعثی بر اثر اصابت گلوله به پیکرش، به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر مطهرش مدتی مفقود بود و پس از بازگشت از منطقه، در روستای ماهورزان به خاک سپرده شد. محل دفن او محلات ذکر شده است. همچنین برادرش سیدمحمد نیز در سال ۱۳۶۷ به شهادت رسید.
منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی
