زرگر جوانِ محلات؛ روایتی از زندگی شهید سیدعلی فارسی

شهید "سیدعلی فارسی" متولد یکم تیر ۱۳۳۹، جوانی پرتلاش و مسجدی بود که با وجود سختی‌های زندگی و ترک تحصیل، مسیر کار و ایمان را در پیش گرفت و سرانجام به عنوان بسیجی اعزامی از سپاه محلات، دهم بهمن ۱۳۵۹ در ارتفاعات ساراتِ سومار به شهادت رسید.

کد خبر: ۶۱۱۷۶۳

شنبه - ۲۵ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 25 November

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید سیدعلی فارسی فرزند سیدداود، در یکم تیرماه ۱۳۳۹ در خانواده‌ای مذهبی و متدین چشم به جهان گشود. کودکی‌اش در فضای ساده اما سرشار از ایمان سپری شد. تنها یک خواهر داشت و به او دلبستگی ویژه‌ای نشان می‌داد؛ تا جایی که نسبت به حجاب خواهرش حساس بود و همیشه یادآوری می‌کرد: «این چادر که یادگار حضرت زهرا(س) است را به خوبی نگه دار.»

خانواده از نظر مالی در رفاه نبودند و سیدعلی در سختی رشد کرد، اما هیچ‌گاه زبان به ناشکری نگشود و همواره شکرگزار خدا بود. در خانه اخلاقی مثال‌زدنی داشت و احترام به پدر و مادر برایش اصل بود. با وجود علاقه به درس، به دلیل مشکلات و مشقت‌های زندگی، تحصیل را تنها تا کلاس چهارم ابتدایی ادامه داد و ناچار ترک تحصیل کرد؛ هرچند آرزوی ادامه درس همیشه در دلش باقی ماند.

پس از ترک تحصیل بیکار ننشست. از تنبلی و سستی بیزار بود و تلاش می‌کرد برای آسایش خانواده کاری انجام دهد. مدتی در زرگری شاگردی کرد و به‌مرور کار را چنان آموخت که خود به استادی رسید؛ از درآمدش هم خرج خود را درمی‌آورد و هم کمک‌خرج خانواده بود.

هم‌زمان با جریان‌های انقلاب اسلامی، او نیز مانند بسیاری از مردم در صحنه حضور داشت و همواره در صف امت حزب‌الله ایستاد. کار می‌کرد و در مسجد نیز فعال بود و بسیاری از اوقات فراغتش را در مسجد و در کنار دوستان مؤمنش می‌گذراند.

در نوزده‌سالگی، خانواده برایش از دختری خواستگاری کردند و او در سال ۱۳۵۸ زندگی مشترک خود را آغاز کرد. به همسرش علاقه فراوان داشت و روزهای آرام زندگی را در کنار او سپری می‌کرد؛ اما با آغاز جنگ تحمیلی و تجاوز رژیم بعث عراق، در برابر انتخابی دشوار قرار گرفت: ماندن در کنار خانواده یا رفتن برای دفاع از انقلاب و میهن. سرانجام عزمش را جزم کرد و هیچ چیز نتوانست مانع تصمیمش شود. در سال ۱۳۵۹ به عنوان بسیجی اعزامی از سپاه محلات راهی جبهه شد.

او دل از تعلقات دنیایی بریده بود و خود را وقف دفاع از اسلام و انقلاب کرده بود. سرانجام در دهم بهمن ۱۳۵۹ در ارتفاعات ساراتِ سومار و در جریان یک عملیات ایذایی، در درگیری با دشمن بعثی بر اثر اصابت گلوله به پیکرش، به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر مطهرش مدتی مفقود بود و پس از بازگشت از منطقه، در روستای ماهورزان به خاک سپرده شد. محل دفن او محلات ذکر شده است. همچنین برادرش سیدمحمد نیز در سال ۱۳۶۷ به شهادت رسید.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی