وصیت نامه شهید «محمدحسن ابراهیمی»
شب را فرصتی برای خلوت با خدا بدانید؛ لحظهای که اگر از دست برود، شاید عمری حسرتش در دل بماند
پاسدار شهید «محمدحسن ابراهیمی» در بخشی از وصیتنامهاش آورده است: شب، قرارگاه خلوت بندگان خاص خداست؛ لحظهای که اگر از دست برود، شاید عمری حسرتش در دل بماند. معجزهی شبِ با خدا بودن، سرشار از معنویت، رحمت، برکت و مغفرت الهی است.
به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، پاسدار شهید محمدحسن ابراهیمی فرزند مهدی و آفاق، در ۵ اسفند ۱۳۳۸ در تهران دیده به جهان گشود. او با روحیهای مؤمن، انقلابی و ایثارگر، در مسیر دفاع از اسلام و میهن به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست.
این شهید والامقام سرانجام در ۲ بهمن ۱۳۶۶ در ارتفاعات ماووت کردستان عراق و در سن ۲۸ سالگی به فیض عظیم شهادت نائل آمد و نام خود را در زمره مجاهدان راه حق جاودانه ساخت.
در وصیت نامه این شهید آمده است:
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم
شب و حالوهوای روحانی و معنوی این زمان الهی را از دست ندهید؛ چرا که راز بندگی، در محو شدن دل در آثار معنوی شبزندهداران نهفته است.
اگر توانستید، نماز بخوانید و با خدای خود راز و نیاز کنید. اگر توفیقش نبود، ایستاده سلامی خالصانه به اباعبداللهالحسین علیهالسلام عرض کنید.
اگر باز هم نشد، نشسته رو به دل، به ارباب سلام دهید؛ و اگر این هم میسّر نبود، حتی در حال خواب، رو به قبله، دل را روانه کربلا کنید و عرض ارادت نمایید.
این سلامها، این یادها، کمکم امام حسین بن علی علیهالسلام را واسطهای میان ما و خدا میکند؛ تا انشاءالله به توفیق درک عبادت نیمهشب برسیم؛ و این، همان معجزه ثارالله است؛ معجزه شبِ با خدا بودن، که سرشار از معنویت، رحمت، برکت و مغفرت الهی است.
