محمد علی یوسفی در شهر کرمانشاه در سال 1337 به دنیا آمد و و درتاریخ 24 شهریور 1359 هنگام تجاوز هواپیماهای ارتشی مزدور عراق به خاک ایران و بمباران دانشگاه، دبیرستان کزازی، شهربانی و مدرسه رشیدی ( شهدا ) کرمانشاه به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
شهیده آمنه آذرمی در تاریخ 1353/10/7 در شهرستان مراغه دیده به جهان گشود ، دانش آموز اول راهنمایی بود که بر اثر بمباران هوایی در تاریخ 1366/12/21 به همراه مادر و 2 خواهر و 2 برادرش آسمانی شد.
او گفت خيلي نگران است چون ديشب خواب عجيبي ديده است و خواب او اين بود: كه قبرستان بالاي شهر مريوان و زمين آن به لرزه در آمده و قبرها متلاشي شده، و به سوي شهر سرازير شده است...
تحصيلات ابتدائي را در دبستان 17شهريور مريوان به پايان رساند. در مدرسه راهنمائي مولويكُرد تحصيل ميكرد كه بر اثر بمبارانهاي پيدرپي رژيم عراق مدارس مريوان تعطيل شد...
نوجوانی جسور بود که همراه پدر و مادرش در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی شرکت می کرد و در زمینه پیشبرد انقلاب فعالیتهای بسیار می کرد تا اینکه انقلاب اسلامی به پیروزی شکوهمندی رسید.
در همان بدو زندگی دوشادوش همسرش تلاش می کرد و در انجام امور زندگی همسرش را یاری می نمود و همزمان در کنار کارخانه داری با رفتن به مدرسه بزرگسالان از ادامه تحصیل هم غافل نبود...
شهر قروه در شرق استان تنها در یک ماه سه بار مورد حمله هواپیماهای دشمن قرار گرفت و در روزهای 11بهمن،22 بهمن و 25 بهمن ماه سال 1365 در کمتر از یک ماه در سه مرحله اين شهر را مورد هدف قرار دادند و هر بار تعدادی از مردم انقلابی و خداجوی شهرستان قروه مظلومانه به خاک و خون کشیده شدند و بیش33 نفر شهيد و 21 نفر در این حملات به مقام جانبازی رسیدند.
یازدهم بهمن 65، شدیدترین حملات هوایی توسط نیروهای عراقی در ارومیه صورت گرفت، که در این بمباران، مردم شهر انقلابی و شهید پرور ارومیه، 255 شهید تقدیم انقلاب و امام نمود.
شدت این واقعه به حدی بود که پیکر بسیاری از شهدای حادثه به سختی شناسایی شده بودند و بعضی از پیکرها هم تکه تکه شده بود و حتی تعداد شهدا به حدی زیاد بود که به صورت دسته جمعی در همان روز دفن شدند
سال 1359 در مرکز آموزش توپخانه دورههای پدافندی را به پایان رسانید و با آغاز جنگ تحمیلی به جبهههای حق علیه باطل عزیمت نمود و در مناطق عملیاتی جنوب و غرب کشور به دفاع از میهن اسلامی پرداخت.
عد از شهادت فرزندش محمدمهدی میکوشید تا همسرش کمتر در خانه بماند همسر وفاداری که بعنوان مادر شهید داغدار فرزندش بود و در فراق فرزندش بی تابی میکردکه در کمال مظلومیت در کنار هم بر اثر ترکش بمباران هواپیماهای رژیم بعث عراق شهادت را به آغوش کشیدند و روح بلندشان به آسمانها پرکشید.