مادر شهید "خلیل مهری" تعریف میکند: همسایهای داشتیم به نام مشهدی مریم سنش از صد سال هم بیشتر بود اما فرزند نداشت و تنها زندگی می کرد. خلیل خیلی به دیدن او میرفت.
همرزم شهید "ابوالفضل نوری" میگوید: قرار شد تا دو و نیم نصف شب پنج نفره به قله برویم ساعت مقرر هر ۵ نفر حرکت کردیم حدود ساعت چهار و نیم صبح به قله رسیدیم. هوا تاریک روشن بود همه جا ساکت بود عراقیها خواب بودند.
شهید "بهرام خان محمدی" فرزند شعبان و زهرا ملکی در بیست و پنجمین روز از اسفندماه سال ۱۳۴۵ در شهر زنجان دیده به جهان گشود. او با رشادت تمام در جبهه حضور یافت و شهد شهادت را نوشید.
شهید "جبار علوی" پس از رشادت ها و دلاوری های بسیار در عرصه نبرد حق علیه باطل در اولین روز اسفند ماه سال ۱۳۶۰ در اثر اصابت ترکش به سر در جبهه شوش آسمانی شد.
جواد غم پرور همرزم شهید "رضا مهدی رضایی" چنین میگوید: برایمان سوال شد که اگر ما هم شهید شویم آن وقت کجای محل را به نام ما می کنند. از حسینیه به سمت خانه ابوالفضل پیچ کوچکی بود که اسم آن را گذاشتیم "پیچ شهید خدامرادی".