زندگی شهدا

وعده کربلا به مادر

مادر شهید «حسن چاوشی» نقل می‌کند: «مادر از مزرعه می‌آید، با سر و صورت غبارآلود. حسن وقتی مادر را با این حال می‌بیند، عرق شرم بر پیشانی‌اش می‌نشیند و با احساسی خاص می‌گوید: مادرجان! ان‌شاءالله روزی برسه که بتونم شما رو به مکه و کربلا ببرم تا کمی از این خستگی‌ها از تن‌تون در بره!»

«مهدی»؛ نام شهیدی که در نیمه شعبان متولد شد

شهید «مهدی اشرف» چهارم آبان ۱۳۴۸ در شهرستان سرخه به دنیا آمد. تولدش مصادف با میلاد ولی عصر(عج) شد؛ به‌خاطر همین اسمش را مهدی گذاشتند. وی در بیست و دوم دی‌ماه ۱۳۶۵ در شلمچه در عملیات کربلای پنج به شهادت رسید.

شهادت؛ هدیه خداوند به «عباسعلی» به پاس خدمت به مادر

شهید «عباسعلی رنگریز» نهم شهریور ۱۳۳۸ در زردوان چهارده(دیباج) به دنیا آمد. هم کار می‌کرد و هم در پرستاری از مادرش از هیچ کاری دریغ نمی‌کرد. سرانجام در دی‌ماه ۱۳۶۵ خداوند بزرگ به پاس خدمتی که در حق مادر بیمارش کرده بود، شهادت را به او هدیه داد.

نسل جوان را در راه انقلاب با خود همراه می‌کرد

شهید «علیرضا فرخ‌نژاد» یکم مرداد ۱۳۴۳ در شهرستان سمنان به دنیا آمد. او به همراه گروهی از جوانان همسن و سالش در پخش اعلامیه و عکس امام به طور مخفیانه فعالیت می‌کردند. سرانجام در بیست و یکم دی‌ماه ۱۳۶۵ در عملیات کربلای پنج در شلمچه به شهادت رسید.

«مجید» فدای وطن شد

شهید «مجید طالب‌بیدختی» بیستم خرداد ۱۳۴۷ در شهرستان سمنان به دنیا آمد. ماندن در شهر و مدرسه در شرایطی که دشمنان اسلام به کشور هجوم آورده بودند، برایش قابل تحمل نبود. راهی مناطق جنگی شد و در بیست و یکم دی‌ماه ۱۳۶۵ به شهادت رسید.

«عباس» شوخ طبع بود و دوست داشتنی

«شهید عباس صادقچه» در روستای صیدآباد شهرستان دامغان به دنیا آمد. شوخ طبع بود و دوست داشتنی؛ اما هنگام کار بسیار جدی. اهل صله‌رحم بود و فامیل دوست. بیست و یکم دی‌ماه ۱۳۶۵ در عملیات کربلای پنج به شهادت رسید.

«حمیدرضا» در انجام وظیفه شب و روز نمی‌شناخت

شهید «حمیدرضا یدالهی» در دهم خرداد ۱۳۴۶ شهرستان سمنان به دنیا آمد. در درس و انجام تکالیف مدرسه برادر و خواهرش را راهنمایی می‌کرد. در تظاهرات و راهپیمایی قبل از انقلاب شرکت می‌کرد. عضو فعال بسیج پایگاه بود و در انجام وظیفه، شب و روز نمی‌شناخت. وی سرانجام بیست و یکم دی‌ماه ۱۳۶۵ به شهادت رسید.

شهید «اسدالله کلوند»؛ چراغ راه نسل‌های بعد

شهید «اسد الله کلوند» از روستای قلعه جوق تا مناطق نبرد کردستان پیش رفت و خون پاکش، چراغ راهی شد برای همه کسانی که در مسیر حق گام برمی‌دارند.

«احمد»، مردی برای همه روزها

شهید «احمد عبدالشاه»، دهم شهریور ۱۳۳۸ در شهرستان سمنان به دنیا آمد. به مجموعه تشکیلاتی که زیر نظر آیت‌الله عالمی بود، پیوست و فعالیت‌های ضد رژیم پهلوی را آغاز کرد. با شروع جنگ از طریق ارتش و خدمت سربازی وارد نظام شد و در عملیات طریق‌القدس، در هشتم آذرماه ۱۳۶۰ به شهادت رسید.

از آغوش مادر تا آسمان سردشت؛ سفر عاشقانه «داود»

شهید «داود خاکساری» در نهم دی‌ماه ۱۳۴۴ در شهرستان گرمسار به دنیا آمد. پدر و مادرش با نذری که در امامزاده داود کرده بودند، اسم او را داود گذاشتند. وی در بیست و چهارم آبان ۱۳۶۴ در سردشت به شهادت رسید.

محافظ بیت امام(ره) با قلبی لبریز از شهادت

شهید «محمدتقی معتمدساطعی» در تهران به دنیا آمد. یکی از محافظان بیت امام(ره) بود. کبوتری شده بود که گِرد حرم یار می‌چرخید تا مبادا بوی شهادت، لحظه‌ای از مشامش دور شود. در اسفندماه ۱۳۶۲ در عملیات خیبر، بر اثر اصابت ترکش به سرش مجروح شد و دو سال بعد، سرب سرد، کلید باغ شهادتش شد و او را مهمان گلستان امامزاده علی‌اکبر(ع) چیذر تهران کرد.

خونش سندی شد بر وفاداری‌اش به آرمان‌های انقلاب

شهید «قدرت‌الله هراتیان» پانزدهم آبان ۱۳۴۵ در شهر ری متولد شد. با پیروزی انقلاب و شروع جنگ، از طرف بسیج به جبهه اعزام شد. پانزدهم آبان ۱۳۶۱ در منطقه عین‌خوش به شهادت رسید؛ لحظه‌ای که خونش سندی شد بر وفاداری‌اش به آرمان‌های انقلاب.

وقتی کودکانه‌ترین شیطنت‌ها هم حریفِ راز و نیازش با خدا نمی‌شد

خواهر شهید «اسماعیل میراخورلی» نقل می‌کند: «پرسیدم: مگه چیزی شده؟ خواهرم جواب داد: از وقتی نمازش رو شروع کرده، جلوش دویدم و خندیدم. خواستم او رو بخندونم، ولی او داره نماز می‌خونه و اصلاً منو نمی‌بینه.»

چنانه، محراب راز و نیاز نوجوانی که بهشت مشتاقش بود

شهید «رمضانعلی خراسانی» در تهران متولد شد. مسجد رفتن در کنار پدر، روحیه مبارزه و شهادت‌طلبی را در رمضانعلی نوجوان پدیدار کرده بود. چنانه شاهدی شد بر راز و نیاز شبانه و ضجه‌های عاشقی و ریزش اشک‌هایش هنگام بارش دعای این نوجوان. بهشت به دیدار رمضانعلی مشتاق‌تر بود از خودش. رمضانعلی دوم آبان ۱۳۶۱ به شهادت رسید.