شهید ابوالفضل اسدی فرزند کریم، یکی دیگر از سربازان قرآن، بسیجی دلاور و عاشق میدان وشهادت. تاکلاس ششم ابتدایی درس خواند و راهی تهران شد. به کار وزحمت ورنج روی آورد و در تلاش معاش. پیروزی انقلاب اسلامی اورا به وجد و سرور آورد وفعالیت خود را برای پاسداری از«انقلاب» شروع کرد و مخالف انقلاب را به سان اهریمنی می دانست...
شهيد در سالهای اوج مبارزه ملت مسلمان ايران با رژيم منحوس پهلوی همواره در راه اين مبارزات تلاش می نمود و يک لحظه آرام نمی نشست و پس از پیروزی انقلاب اسلامي شهید بهداشت یکی از عناصر اصلی مبارزه با گروه هاي ضد انقلاب بود, ایشان در فاصله زمانی ۶۰- ۵۹ مسئول یکی از تیم های عملیاتی در سپاه قائمشهر شد
شهید غلامرضا همراهی فرزند مسیب در سال 1338 دیده به جهان گشود. او در تاریخ 19/10/56 در کوچه آمار قم در تظاهرات علیه رژیم سفاک شاه مورد اصابت گلوله قرار گرفته و به فیض شهادت نائل آمد.
شهید عزت اله نجفی فرزند رشید در سال 1342 در ساوه چشم به جهان گشود. او در تاریخ 20/20/57 مصادف با چهلم شهدای یزد در تظاهرات در قم مورد اصابت گلوله عمال شاه قرار گرفته و به وصال حق شتافت.
شهیدان مهدی و حسین مومن زاده در سال 1336 در شهر مقدس قم دیده به جهان گشودند و در تاریخ 23/11/57 در حین تهیه بمب و سه راهی برای مبارزه با دشمنان انقلاب بودند که بمب منفجر شده و این دو عزیز به درجه رفیع شهادت نائل آمدند.
شهید حسین محمود نژاد فرزند عباس در سال 1337 در شهر مقدس قم دیده به جهان گشود. او در تاریخ 22/11/57 در جلوی کلانتری 14 با ضرب گلوله به درجه رفیع شهادت نائل می گردد.
شهید حسن کلهر فرزند مصطفی در سال 1309 در شهر مقدس قم چشم به جهان گشود. او در تاریخ 15/3/42 در روز دستگیری امام در تظاهرات در منطقه سه راه غفاری بر اثر اصابت تیر به ستون فقرات به بیمارستان منتقل و پس از سه روز به شهادت رسید.
شهید عباسعلی قاسمی برخورداری فرزند محمد در سال 1314 در شهر مقدس قم چشم به جهان گشود. او در تاریخ 15/3/42 در جریان مدرسه فیضیه مورد ضرب و شتم عوامل شاه خائن قرار گرفته و پس از چن روز بستری در بیمارستان به علت تزریق آمپول هوا توسط عمال شاه به شهادت رسید.
شهید سید حمید رضا فاطمی فرزند علی محمد در سال 1333 در مشهد دیده به جهان گشود. او در تاریخ 17/12/54 در میدان چیتگر تهران توسط مزدوران رژیم ستمشاهی اعدام و به فیض عظیم شهادت نائل گردید.
روحاني بايد چهرهاش، برخوردش، مسافرتش، معاشرتش، مصاحبتش طوري باشد كه مردم را جذب به طرف دين، به طرف خدا، به طرف قيامت بكند و انصافاً شهيد آيت الله صدوق اينگونه بود.