شهید «سیدمحمود قریشی شه بندی» در وصیتنامه خود میگوید: «در انجام فرائض دینی بکوشید. با قرآن مانوس باشید چرا که انس با قرآن باعث هدایت میشود. از خواهرانم میخواهم که در حفظ حجاب خود نهایت کوشش را داشته باشند که حجاب آنان کوبندهتر از خون شهیدان است.»
شهید «سیدعبدالناصر رستمکلایی» در وصیتنامه خود میگوید: «من این راه را با چشم باز انتخاب نمودم هیچگونه تحریکی درآن از جانب کسی نبود تنها مسئلهای که موجب انتخاب این راه برای من شد ضرورت انقلاب بوده است، چون اکنون که انقلاب ما از طرف آمریکا ومزدور سر سپرده اش صدام خائن مورد تجاوز قرار گرفته است.»
شهید «رضاعلی تقی پور» در وصیتنامه خود میگوید: «به شما عزیزان توصیه میکنم به عهد و پیمانی که بستهاید عمل کنید که از نشانههای بارز مومنان است.»
شهید «حبیب الله صادقی سروکلایی» در وصیتنامه خود میگوید: «راهی که من و امثال من انتخاب کردند راهی است که فقط برای خدا میباشد، چون امام عزیز ما خمینی بت شکن، این قلب توفنده مردم ایران و مسلمان جهان گفتند: رفتن به جبهه واجب کفایی است و اجازه پدر و مادر شرط نیست حرف او را برای اجازه شما مقدم دانستم و رفتم، چون اسلام در خطر است.»
شهید «سلمان اسلامی ثانی سرخکلایی» در وصیتنامه خود میگوید: «شهادت در اسلام در جایگاه بالایی قرار دارد و فیض عظیمی است که شاید نصیب هر فردی نشود و شهادت امری است که از اولیای دین به ما رسیده و همه اولیای دین ما به این فیض عظیم نایل گشتند.»
شهید «حبیب الله افتخاریان (ابوعمار)» در وصیتنامه خود میگوید: «دوست داشتم که در جنگ مانند حسین (ع) شهید شوم، هرچند که در آن زمان نبودم به ندای حسین لبیک بگویم، اما اکنون هستم، میتوانم به ندای حسین لبیک بگویم و گفتهام و به آرزوی خود نیز که شهادت است رسیدم و، چون که باید زمینهای برای شیفتگان الله فراهم کنیم تا بتوانیم از آن عبور نماییم.»