مخترع نامآوری که قطعات تحریمی را ایرانی کرد/ شهادت جهادگر البرزی با زبان روزه در پایگاه مقداد
شهید «محمدرضا علیمحمدی»، مخترع بسیجی و از مدیران ارشد جهاد نصر، که عمر کوتاه اما پربرکت خود را وقف خودکفایی صنعتی کشور و گرهگشایی از کار درماندگان کرده بود، در دهم اسفندماه ۱۴۰۴ در پی حمله موشکی دشمن صهیونیستی-آمریکایی به پایگاه مقداد، با زبان روزه به قافله سرخ شهدا پیوست و پیکر مطهرش در آستان مقدس امامزاده طاهر (ع) کرج آرام گرفت.
به گزارش نوید شاهد البرز، تخصص، تعهد و گرهگشایی، سه واژهای است که هویت زندگی سراسر تلاش شهید «محمدرضا علیمحمدی» را ترسیم میکند. نخبگان متعهدی که علم را نه برای کسب نام و نان، بلکه به عنوان ابزاری جهت خودکفایی میهن و خدمت به محرومان برگزیدند. شهید علیمحمدی، متولد ۲۸ تیرماه ۱۳۶۳ در شیراز و ساکن کرج، نمونه بارز این نسل از مجاهدان علمی بود که سرانجام پاداش سالها دویدن در مسیر حق را با شهادت دریافت کرد.
مخترعی در خدمت خودکفایی و صنایع دفاعی
شهید علیمحمدی راه پدر را در عرصه صنعت ادامه داد. او که در رشته مهندسی مکانیک تحصیل میکرد، ترجیح داد علم نظری را به میدان عمل بیاورد؛ از این رو با انصراف از دانشگاه، وارد عرصه عملی شد و به یکی از مدیران ارشد و نخبگان برجسته شرکت «جهاد نصر» تبدیل گردید. تخصص کمنظیر او در بومیسازی و «ایرانیزه کردن» قطعات صنعتی برودتی و سرمایشی، کشور را در بخشهای کلیدی از وابستگی نجات داد. این نخبه بسیجی چندین اختراع ثبتشده در حوزه صنایع سرمایشی را به صورت داوطلبانه و جهادی تقدیم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی کرد تا گامی بلند در جهت تقویت بنیه دفاعی کشور برداشته باشد.
فریادرسِ درماندگان؛ مردی که «اقدام» را معنا کرد
آنان که محمدرضا را از نزدیک میشناختند، او را مظهر خیرخواهی و گرهگشایی میدانند. در خانواده و فامیل، زبانزد همگان بود؛ هر جا ندای کمکی بلند میشد، او اولین کسی بود که آستین همت بالا میزد. به تعبیر نزدیکانش، محمدرضا منتظر حرف و وعده نمیماند، بلکه به معنای واقعی کلمه «اقدام» را ترجمه میکرد.
ارادت قلبی او به ساحت مقدس امام زمان (عج) و اهلبیت (ع) در تمام شئون زندگیاش جاری بود. مادر پیرش را هر سال با عشق و تکریم فراوان در پیادهروی اربعین به کربلا میبرد. همراهان او در سفر عشق روایت میکنند که محمدرضا برای آنکه چرخهای صندلی چرخدار مادرش مزاحمتی برای دیگر زائران ایجاد نکند یا به پای کسی برخورد نکند، فرسنگها صندلی را روی دستان و بالای سر خود حمل میکرد. تعبد، مقید بودن به نماز اول وقت و روزهداری مداوم از ویژگیهای بارز او بود؛ به طوری که همکارانش او را نمادی از یاران مخلص و ۳۱۳ تن امام عصر (عج) میدانستند.
عروج سرخ با لب تشنه
سرانجام در دهم اسفندماه ۱۴۰۴، در جریان حمله موشکی بزدلانه دشمن صهیونیستی-آمریکایی به پایگاه مقداد تهران، این مخترع جوان و جهادگر نستوه با اصابت ترکشهای متعدد و با زبان روزه، دعوت حق را لبیک گفت و به آرزوی دیرینهاش رسید.
پیکر مطهر این شهید والامقام پس از تشییعی باشکوه بر دوش مردم شهیدپرور، در جوار آستان مقدس امامزاده طاهر (ع) کرج در خاک آرمید تا مزارش زیارتگاه عاشقان راه خدمت و شهادت باشد.
انتهای پیام/
