عکاس-خبرنگاری که روایت ایثار را در قاب تصویر ثبت میکند
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، ۲۸ مرداد، روز عکاس فرصتی مغتنم برای پاسداشت هنرمندانی است که با درکِ درستِ لحظهها، حقیقت را از گذر زمان عبور میدهند و به تاریخ پیوند میزنند. در دنیایی که تصویر، زبانِ مشترکِ ملتها و قدرتمندترین ابزار برای روایتِ واقعیت است، عکاسان متعهد با دوربینهایشان در خط مقدم جنگ روایتها ایستادهاند. امروز به همین مناسبت، مهمانِ نگاهِ متعهدِ سیدعباس میرنظامی هستیم؛ عکاسی که دوربین برای او تنها وسیلهای برای ثبتِ نور و رنگ نیست، بلکه سلاحی در دستِ یک «سرباز رسانهای» برای تبیین ارزشهای انقلاب اسلامی و حفظِ حماسههای ایثار و شهادت است.

از چه زمانی عکاسی را آغاز کردید و چه عاملی باعث شد این حرفه برایتان از یک علاقه به یک رسالت اعتقادی تبدیل شود؟
سیدعباس میرنظامی: سالهاست در حوزه عکاسی خبری فعالیت میکنم، بهویژه در زمینه ترویج فرهنگ ایثار و شهادت. ورود من به عکاسی از علاقه به روایت حقیقت آغاز شد. همیشه برایم مهم بود که لحظهها را فقط نبینم، بلکه آنها را ثبت کنم تا برای تاریخ و آیندگان ماندگار شوند. عکاسی برای من از یک علاقه شخصی شروع شد، اما بهتدریج به یک مسئولیت سنگین حرفهای و یک رسالت اعتقادی تبدیل شد؛ تا جایی که امروز خود را نه صرفاً یک عکاس، بلکه یک «سرباز رسانهای برای انقلاب اسلامی» میدانم که سلاحش دوربین و مأموریتش پاسداری از آرمانها و هویت این مرز و بوم در عرصه جهاد تبیین است.
چرا حوزه ایثار و شهادت را برای فعالیت انتخاب کردید؟
سیدعباس میرنظامی: این حوزه برای من هرگز فقط یک سوژه کاری یا مأموریت اداری نبوده و نیست؛ بلکه یک باور قلبی و امتداد خط سرخ انقلاب است. ایثار و شهادت، ستون فقرات هویت فرهنگی، دینی و اجتماعی ملت ماست. وقتی در این عرصه عکاسی میکنید، در حقیقت با انسانهایی روبهرو هستید که با گذشتن از جان و هستی خود، عزت و استقلال کشور را رقم زدند. ثبت مظلومیت، رشادت و عظمت این قهرمانان، کمترین ادای دِینی است که یک عکاس متعهد میتواند به انقلاب و شهدا داشته باشد.
یک عکس خوب در این حوزه چه ویژگیهایی دارد؟
سیدعباس میرنظامی: یک عکس خوب، فراتر از مباحث فنی، نورسنجی و ترکیببندی، باید دارای «روح»، «معنا» و «پیام انقلابی» باشد. در حوزه ایثار و شهادت، عکسی موفق و ماندگار است که بتواند بدون نیاز به کلمات و توضیحات اضافه، پیام مقاومت و خلوص را به تصویر بکشد و مخاطب را با عمق معنا پیوند دهد. اگر تصویری توانست بغض پنهان یک مادر شهید، ایستادگی یک جانباز یا تشییع حماسی یک شهید را با تمام خلوصش به قلب مخاطب منتقل کند، یعنی به هدف خود رسیده است.

آیا تا به حال لحظهای بوده که عکاسی برایتان فقط یک کار نبوده، بلکه یک تجربه عمیق انسانی و معنوی باشد؟
سیدعباس میرنظامی: بله، در این حوزه لحظات فراوانی هست که چشم پشت ویزور دوربین بارانی میشود و مرز میان کار حرفهای و اتصال معنوی از میان میرود. بارها در دیدار با والدین معظم شهدا بهویژه مادران چشمانتظار و جانبازان عزیزی که سالهاست بر تخت صبوری تکیه زدهاند. احساس کردهام که دیگر یک عکاس نیستم؛ بلکه زائری هستم در محضر بزرگان. لحظه ثبت نگاه زلال و پر از صلابت پدری که عکس فرزند شهیدش را در آغوش کشیده بود، برای من فقط فشردن یک دکمه شاتر نبود؛ تجدید عهدی بود با تمام ارزشهایی که انقلاب اسلامی برای آنها برپا شده است. آنجا حس کردم دوربین امانتی است در دست من تا این حماسههای بیصدا را برای همیشه زنده نگه دارم.
نقش رسانه و عکاس در حفظ فرهنگ ایثار و شهادت را چگونه ارزیابی میکنید؟
سیدعباس میرنظامی: امروز در میدان نبرد نرم و هجمه سنگین رسانهای دشمن، نقش عکاسان و فعالان رسانه بهمراتب حساستر و خطیرتر از گذشته است. اگر این لحظههای سرشار از حماسه، اخلاص و فداکاری بهدرستی و با زبان هنر ثبت و منتشر نشوند، در غبار فراموشی یا روایتهای تحریفشده گم خواهند شد. عکس، سندی معتبر و رساترین ابزار جهاد تبیین است. ما در جبهه رسانهای انقلاب باید بتوانیم روح ایثار، شجاعت و پایبندی به آرمانها را به نسل جدید منتقل کنیم؛ تا جوان امروز با دیدن این قابها بداند این انقلاب با چه فداکاریها و بهای سنگینی به دست ما رسیده و چرا باید پای پرچم آن ایستاد.