آزاده و جانباز ۲۵ درصد دوران دفاع مقدس:اسارت پایان راه نبود، مدرسهای برای ایستادگی بود

به گزارش نوید شاهد کردستان، آزاده و جانباز ۲۵ درصد طاهر وفایی در یادداشتی به مناسبت سالروز بازگشت آزادگان سرافراز به میهن اسلامی، با گرامیداشت یاد و خاطره آزادگان و شهدای غریب در اسارت، بر ضرورت پاسداشت فرهنگ ایثار، مقاومت و فداکاری این قشر تأکید کرد.
در ادامه، متن کامل یادداشت آزاده و جانباز ۲۵ درصد، طاهر وفایی را میخوانید
در روزهایی که یاد و خاطره بازگشت آزادگان سرافراز به میهن اسلامی و عزیزمان ایران را گرامی میداریم، بر خود لازم میدانم یادی کنم از مردانی که سالهای اسارت را با صبری سترگ، ایمانی استوار و عزمی پولادین پشت سر گذاشتند و با بازگشت خود، برگ زرین دیگری بر دفتر پرافتخار تاریخ این سرزمین افزودند.
۲۶ مردادماه، یادآور روزی تاریخی است؛ روزی که نخستین گروه از آزادگان پس از سالها تحمل اسارت، شکنجه و دوری از وطن، قدم بر خاک ایران اسلامی گذاشتند و به آغوش خانواده و ملت بازگشتند.
استان کردستان نیز سهمی بزرگ و فراموشنشدنی در این حماسه دارد؛ دیاری که مردمانش همواره در دفاع از میهن و آرمانهای انقلاب اسلامی، فداکاری و ایستادگی را به اثبات رساندهاند.
بر اساس آمار موجود، ۸۴۳ آزاده سرافراز از استان کردستان، سالهای دشوار اسارت را در اردوگاههای رژیم بعث عراق سپری کردهاند. در کنار این عزیزان، نام ۲۴۶ آزاده شهیدِ غریب در اسارت نیز در تاریخ این استان میدرخشد؛ بزرگمردانی که در دوران اسارت، بر اثر شکنجه، شرایط طاقتفرسا، نبود امکانات بهداشتی، کمبود غذا و محرومیتهای فراوان، جان شیرین خود را فدای میهن کردند.
در میان این عزیزان، ۴۰ نفر همچنان جاویدالاثرند؛ آزادگانی که سالهاست خبری از آنان به دست نیامده و خانوادههای صبور و داغدارشان همچنان چشمانتظار نشانی از عزیزان خویشاند. انتظار این خانوادهها، خود روایت دیگری از صبر و مظلومیت است؛ انتظاری که سالها گذشته، اما از پنجره دل آنان هنوز شعله امید خاموش نشده است.
آزادگان، تنها بازماندگان یک دوران دشوار نیستند؛ آنان راویان زنده مقاومت، صبر و عزت یک ملتاند. اسارت برای آنان پایان راه نبود؛ مدرسهای بود برای ایستادگی. آنان در سختترین شرایط، هویت، ایمان و عشق به میهن را پاس داشتند و نشان دادند که میتوان جسم انسان را در بند کرد، اما اراده و روح او را نمیتوان به زنجیر کشید.
از جنگ تحمیلی تا آزمونهای امروز
نگاهی به تاریخ معاصر ایران نشان میدهد که ملت ما در مقاطع مختلف با تهدیدها و آزمونهای بزرگی روبهرو شده است. جنگ تحمیلی، تحریمها، ترورها و درگیریهای نظامی سالهای بعد و همچنین رخدادهای اخیر، هر یک آزمونی برای ملت ایران بودهاند.
جنگ تحمیلی با تجاوز رژیم بعث عراق به خاک ایران آغاز شد، اما ملت ایران با تکیه بر ایمان، وحدت، نیروهای مسلح و ایستادگی مردم، اجازه نداد دشمن به اهداف خود دست پیدا کند.
پس از پایان جنگ نیز فشارها پایان نیافت. تحریم، تهدید، ترور و فشارهای سیاسی و اقتصادی، شکلهای دیگری از تقابل با ایران بودند. با این حال، آنچه در برابر این فشارها ایستاد، اراده ملت ایران، انسجام کشور و روحیه مقاومت مردم بود.
در این میان، نقش رهبری، تصمیمگیریهای راهبردی، توان نیروهای مسلح و همراهی مردم را نمیتوان نادیده گرفت. عبور از بحرانها نیازمند تدبیر، شجاعت، شناخت درست صحنه و مهمتر از همه، حفظ وحدت ملی است.
امروز نیز بیش از هر زمان دیگری به همدلی، عقلانیت، انسجام ملی و نگاه رو به آینده نیازمندیم. آنچه از تجربه آزادگان و شهیدان میآموزیم، این است که هیچ ملتی با ناامیدی و اختلاف از گردنههای دشوار تاریخ عبور نمیکند؛ بلکه رمز ماندگاری ملتها، امید، همبستگی، فداکاری و باور به آینده است.
آزادگان به ما آموختند که میتوان سالها در اسارت بود، اما آزاد اندیشید؛ میتوان سختی کشید، اما خم نشد؛ میتوان بسیاری از داشتهها را از دست داد، اما عزت و شرافت را حفظ کرد.
امروز، در سالروز بازگشت آن سروقامتان به میهن، با ادای احترام به مقام والای شهدای غریب در اسارت، آزادگان سرافراز، جانبازان، خانوادههای معظم شهدا و همه ایثارگران، سر تعظیم فرود میآوریم.
به عنوان یک آزاده و جانباز، باور دارم که خاطرات دوران اسارت تنها متعلق به نسل ما نیست؛ این خاطرات باید به نسلهای آینده منتقل شود تا فرزندان این سرزمین بدانند آزادی، امنیت و عزت امروز، حاصل ایستادگی و فداکاری مردانی است که در سختترین روزها از آرمانها و میهن خود دست نکشیدند.
یاد همه آزادگان شهید گرامی، نام آزادگان سرافراز جاودان و راه شهیدان و ایثارگران پررهرو باد.
ایران، این سرزمین کهن و سربلند، با همه فراز و نشیبهای تاریخ، همچنان ایستاده است؛ و تا زمانی که فرزندانش دل در گروی سربلندی آن دارند، امید به فردایی روشن زنده خواهد ماند.
به احترام آزادگان؛ مردانی که جسمشان در بند بود، اما روحشان آزاد و سربلند.