فرمانده گردان «زهیر»؛ روایتی از زندگی و شهادت شهید «محمدتقی خلج»
شهید «محمدتقی خلجزمانآبادی» از فرماندهان سلحشور لشکر ۱۰ سیدالشهدا (ع) بود که در ۲۶ سالگی و در عملیات غرورآفرین غدیر، جان خویش را فدای آرمانهای انقلاب اسلامی کرد؛ رزمندهای که عشق به جهاد در راه خدا، او را از دلبستگیهای عمیق دنیایی، حتی شیرینی دیدار فرزند تازه متولد شدهاش، فراتر برد و نامش را در تاریخ دفاع مقدس ماندگار کرد.
به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، شهید «محمدتقی خلجزمانآبادی» در دهمین روز از اردیبهشت سال ۱۳۴۱ در تهران دیده به جهان گشود. پدرش که در کسوت نیروی انتظامی خدمت میکرد و مادرش، او را با آموزههای دینی و انقلابی پرورش دادند. محمدتقی تا دوم راهنمایی به تحصیل پرداخت، اما با شعلهور شدن آتش جنگ تحمیلی، مسیر زندگیاش رنگوبوی دیگری گرفت و راهی میادین نبرد شد.
فرماندهی در لشکر ۱۰ سیدالشهدا (ع)
با ورود به جبهههای نبرد، محمدتقی به عضویت رسمی سپاه پاسداران درآمد و به دلیل لیاقت، شجاعت و توانمندیهای نظامیاش در لشکر ۱۰ سیدالشهدا (ع)، مسئولیت فرماندهی «گردان زهیر» به او سپرده شد. او در طول سالهای حضورش در جبهه، در عملیاتهای متعددی شرکت کرد و به عنوان فرماندهی دلسوز و شجاع در میان همرزمانش شناخته میشد. ایمان راسخ او بهگونهای بود که هیچ وابستگی دنیایی، حتی تشکیل زندگی در سال ۱۳۶۳ و تولد فرزندش، نتوانست خللی در عزم او برای دفاع از اسلام ایجاد کند.
وداعی بهیادماندنی
روایت آخرین اعزام محمدتقی، برگ زرینی از ایثار اوست. او درحالیکه عازم جبهه بود، پیش از آنکه فرصت دیدار با فرزندش را داشته باشد، راهی شد. اما در واپسین لحظات، در میانِ بدرقهکنندگان، او را صدا زدند و فرزند را در آغوشش گذاشتند. این دیدار کوتاه، آخرین ملاقات پدر و فرزند بود؛ وداعی که نشان داد او با قلبی مالامال از عشق به خانواده، اما با تصمیمی استوارتر برای حفظ امنیت وطن، قدم در راه گذاشت.
پرواز تا شلمچه
سرانجام، شهید محمدتقی خلجزمانآبادی در پنجم مردادماه سال ۱۳۶۷، در جریان عملیات «غدیر» در محور شلمچه به خرمشهر، بر اثر اصابت ترکش به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر مطهر این فرمانده دلاور پس از شهادت، در قطعه ۲۷ گلزار شهدای بهشتزهرا (س) تهران به خاک سپرده شد تا میعادگاه عاشقان و زائرانِ راه ایثار باشد.
