یادداشت؛
قدمهای جامانده؛ پیادهروی به نیابت از ستارههای آسمان شهادت
اربعین، میعادگاه آنانی است که در جادههای عشق قدم میزنند؛ اما برای ما که از این سفر نورانی بازماندهایم، مسیر کوتاه است، اما عمق ارادت عمیقتر. ما جاماندگان، امروز در کوچههای شهر و در هیاهوی زندگی، قدمهایمان را به نیتِ زیارتِ شهدا برمیداریم؛ همانهایی که راه کربلا را با خون خود گشودند تا امروز مسیرِ دلدادگی برای ما هموار باشد.
به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، اربعین تنها یک جادهی خاکی در میانهی نجف و کربلا نیست؛ اربعین، تجلیِ پیوندی میانِ تمامِ نسلها با سرور آزادگان، حضرت اباعبدالله الحسین (ع) است. شاید جسمِ ما از خاکِ کربلا دور باشد، اما قلبِ ما در بینالحرمین میتپد. امروز ما جاماندگان، نه تنها با اشک و آه، که با عهد دوبارهای با شهدا، این مسیر را طی میکنیم.
زیباترین جلوهی پیادهرویِ امسال، همان «نیابت» است. چه آنان که در مسیرند و چه ما که در شهرمان ماندهایم، همه به نیابت از شهدا و قائد عظیمالشأن انقلاب اسلامی حضرت آیتاللهالعظمی شهید امام سیّدعلی حسینی خامنهای(ره) قدم برمیداریم.
ما راه میرویم، به نیتِ قدمهای خستهی شهدایی که آرزوی کربلا داشتند اما در میدان نبرد، زیارتِ بیواسطه را برگزیدند. ما اشک میریزیم، به یادِ اشکهای نیمهشبِ شهدایمان در سنگرهای عشق.
هر قدمی که امروز به نیتِ شهیدی برمیداریم، یک بیعتِ دوباره با مکتبِ ایثار است. ما ایستادهایم تا بگوییم راهِ حق، بنبست ندارد. اگر در کربلا نبودیم تا در رکابِ حسین (ع) باشیم، امروز در مسیرِ انقلاب، خادمانِ راهِ او هستیم. جاماندگی، فرصتی است تا دریابیم که شهدا، زائرانِ ابدیِ این مسیرند و ما، با یادِ آنان، زائرِ لحظه به لحظهی کربلاییم.
ای شهدای والامقام! در این روزهای آسمانی، ما را به نیابتِ خود بپذیرید. باشد که قدمهای لرزانِ ما در شهر، به برکتِ یادِ شما، در دیوانِ عاشقانِ حسین (ع) ثبت شود. ما اینجا در «موکبهای سلام شهید»، در کوچههای شهیدپرورِ شهرمان، و در هر لحظهای که نام حسین (ع) را بر زبان میآوریم، شما را حاضر میبینیم.
اربعین، مدرسهی تربیتِ جانهایی است که میخواهند حسینی بمانند؛ چه در پیادهروی، چه در خدمت، و چه در صبوریِ جاماندن.
جلیلی نسب
