نامه‌ای از روزهای جنگ؛ امید به دیدار دوباره

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «محمد دادیان» سوم دی ماه ۱۳۴۶، در شهرستان بندرلنگه چشم به جهان گشود. پدرش حسین، کارگر بود و مادرش هاجر نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و هشتم تیر ماه ۱۳۶۷، در سومار بر اثر اصابت سهوی گلوله به گردن، شهید شد. پیکر او را در زادگاهش به خاک سپردند.

نامه‌ای از شهید محمد دادیان:

بسمه تعالی

خدمت برادر عزیزم، غلام دادیان

پس از عرض سلام، از درگاه خداوند متعال سلامتی و تندرستی شما، برادر عزیزم، را خواهانم و امیدوارم حالتان خوب باشد و هیچ‌گونه غم و اندوهی نداشته باشید.

برادرجان، اگر جویای احوال برادرت محمد باشید، الحمدلله سلامت هستم و جای هیچ‌گونه نگرانی نیست، جز دوری شما. امیدوارم به‌ زودی دیدارها تازه شود.

برادرجان، از طرف من هیچ نگرانی نداشته باشید. نامه‌ای را که از دکتر گرفته بودیم، بحمدالله دفتر هواپیمایی پذیرفت. بنابراین، اصلاً نگران نباشید؛ بحمدالله حالم خوب است.

چون بچه‌ها می‌خواستند به مرخصی بروند، این نامه را با عجله نوشتم.

سلام مرا به پدر و مادر برسان و به همه بچه‌ها نیز، یک‌به‌یک، سلام برسان. همچنین نتیجه بازی پرسپولیس را برایم بنویس.

سلام مرا به درویش روسی، عباس محمودی و دایی احمد نیز برسان.

دیگر عرضی ندارم، جز آرزوی سلامتی شما. خداوند نگهدارتان باد.

برادرت، محمد دادیان

جواب فوری

چون وقت نداشتم، این نامه را با عجله نوشتم.

خدا نگهدار

۱۳۶۷/۴/۱۹

انتهای متن/