زندگینامه شهید غریب بی نشان؛
در جستجویِ نشان؛ مرور زندگی رزمندهی مفقودالاثر
شهید "صفر فتحی"، فرزند قربانعلی، متولد هشتم تیرماه ۱۳۴۵ در روستای هفته از توابع شهرستان شازند، از جوانانِ خوشسابقهیِ عرصهیِ کار و مهارت بود. او که در خانوادهای مذهبی و به عنوان فرزندِ آخر پرورش یافته بود، با ترکیبی از صفاتِ مهرورزی و روحیه استقلالطلبی، مسیرِ زندگی خود را از خیاطی و آهنگری به سمتِ میدانهایِ نبردِ حق علیه باطل تغییر داد. شهید فتحی که سربازِ لشکر ۲۱ حمزه بود، در تاریخ ۲۱ تیرماه ۱۳۶۷ در جریانِ عملیاتِ «تک دشمن» در منطقهی شرهانی به فیض شهادت نائل آمد و پیکر پاکش همچنان به آغوشِ وطن بازنگشته است.
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید صفر فتحی در هشتم تیرماه ۱۳۴۵ در روستای هفته از توابع شازند در خانوادهای متدین و انقلابی به دنیا آمد. حضورِ او به عنوان «فرزند آخر»، جایگاهِ ویژهای به او در میانِ عاطفهیِ والدین بخشیده بود؛ وضعیتی که معمولاً در تحلیلهای روانشناختی، به شکلگیریِ شخصیتهایی با حسِ مسئولیتِ اجتماعیِ بالا و نوعی «دلبستگیِ ایمن» به کانون خانواده تعبیر میشود.
گذار از تحصیل به دنیای مهارت
او در سال ۱۳۵۲ وارد دبستان شد و همزمان با رشدِ آگاهیهای انقلابی در سالهایِ پیروزیِ انقلاب، دورهی راهنمایی را سپری کرد. با آغازِ جنگ تحمیلی و در شرایطی که بسیاری از نوجوانانِ آن نسل، تحصیل را به خاطرِ ضرورتهایِ دفاعیِ کشور نیمهکاره رها کردند، صفر فتحی نیز با انتخابِ مسیرِ «کار»، به یادگیریِ حرفههایی چون خیاطی و آهنگری پرداخت. این تجربهیِ دوگانه (ظرافتِ خیاطی و صلابتِ آهنگری)، نشاندهندهیِ انعطافپذیریِ شخصیتیِ اوست؛ کسی که هم ظرافتِ روحی را درک میکرد و هم قدرتِ بازو و توانِ فنی را برای سازندگیِ جامعه به کار میگرفت.
ایثار در «تک دشمن»؛ قصه مفقودالجسد
در سال ۱۳۶۶، صفر فتحی با احساسِ تکلیف، راهیِ خدمتِ مقدسِ سربازی شد. او پس از گذراندنِ دورههایِ آموزشی، به عنوان سربازِ لشکر ۲۱ حمزه به جنوب اعزام گشت. صفر فتحی در ۲۱ تیرماه ۱۳۶۷ در سنگرِ دفاع در منطقهی شرهانی، با لبیک به ندای حق، به مقامِ رفیعِ شهادت رسید. مفقود بودنِ پیکرِ مطهرِ او، نوعی «حضورِ جاودانه» در خاکِ جبههها را برای او رقم زده است؛ گویی او همواره در همانجا، در حالِ نگهبانی از مرزهایِ اعتقادِ خویش است.
منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی
