«یا مرتضی علی پسری داشتی چه شد»
آخرین خواسته شهید «مجید اسدی» از مادرش؛
مادرم! هر جمعه بر سر مزارم بیا تا قلبم شاد شود
همزمان با سالروز شهادت «مجید اسدی» در وصیتنامه این شهید بزرگوار میخوانیم: «مادرم! هر جمعه بیا بر سر مزارم و آبی بیاور و بر سر قبرم بریز که قلبم شاد شود. هر کس از مرگ بهراسد، مسلمان نیست و نخواهد مسلمان شد ...»
به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید مجید اسدی، بیستم خرداد سال ۱۳۴۸، در روستای باورس از توابع شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش محمد و مادرش ظریفه نام داشت، تا پایان دوره ابتدایی درس خواند و کشاورز بود. وی از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، بیست و دوم تیر ماه سال ۱۳۶۵، در بانه هنگام درگیری با گروههای ضدانقلاب بر اثر اصابت ترکش به سر و ران، شهید شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
وصیتنامه شهید مجید اسدی:
پدر بزرگوارم! اگر از من نافرمانی دیدهای، حلالم کن که دارم به سوی آنکه «بازگشت همه به سوی اوست»، میروم. میروم به دنیایی که حسین (ع) و یارانش در آن دنیا وجود دارند.
پدر جان! ببخشید که نافرمانی شما را کردم؛ حلالم کن تا مبادا با عشق حسین(ع) به آتش سرخ بروم و در آن دنیا حسینم را نبینم.
مادر جان! اگر از من بدی دیدهای، مرا ببخشید که من متوجه بدیهای خودم نبودم؛ قسم به این لحظه، حلالم کن!
مادرم! هر جمعه بیا بر سر مزارم و آبی بیاور و بر سر قبرم بریز که قلبم شاد شود. هر کس از مرگ بهراسد، مسلمان نیست و نخواهد مسلمان شد.
