روایتی از زندگی شهید «محمدحسین فروغی»؛ از خاک گلپایگان تا معراج تهران
شهید محمدحسین فروغی، کاسب متدین و ولایتمداری بود که زندگی خود را وقف خدمت به مردم و خانواده کرده بود. وی که در دوران اوج ترورهای کور دهه ۶۰، به دلیل پایبندی به آرمانهای انقلاب مورد خشم ضدانقلاب قرار گرفت و در دهم خردادماه ۱۳۶۱ در خیابان معلم تهران به دست گروهک منافقین به شهادت رسید تا نامش به عنوان سندی بر مظلومیت شهدای ترور در تاریخ انقلاب اسلامی ثبت شود.
به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، شهید «محمد حسین فروغی» در دومین روز از اسفندماه سال ۱۳۱۶، در شهرستان گلپایگان، به دنیا آمد. او در سایه پرمهر پدری به نام «علی» و مادری فداکار به نام «بلقیس» پرورش یافت و از همان کودکی با آموزههای دینی و نان حلال آشنا شد.
محمدحسین تحصیلات خود را تا مقطع ابتدایی ادامه داد و سپس وارد بازار کار شد. او با انتخاب شغل خواربارفروشی، مصداق بارز «کاسب، حبیب خداست» گشت. در سال ۱۳۴۴ ازدواج کرد که حاصل این ازدواج، دو فرزند پسر و دو فرزند دختر بود که امروزه میراثدار اخلاق و ایمان او هستند.
روزهای خردادماه سال ۱۳۶۱، روزهای پرالتهابی برای انقلاب نوپای ایران بود. محمدحسین فروغی که در سن ۴۵ سالگی به ثبات و پختگی رسیده بود، در دهمین روز از این ماه، در حین فعالیت روزمره در خیابان معلم تهران، مورد سوءقصد کینهتوزانه عوامل ضدانقلاب (گروهک منافقین) قرار گرفت. او که جرمی جز ایمان و وفاداری به نظام اسلامی نداشت، به فیض عظیم شهادت نائل آمد.
پیکر مطهر این شهید والامقام پس از تشییعی باشکوه، در قطعه ۲۶ گلزار شهدای بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد تا زیارتگاه عاشقان راه حق و حقیقت باشد.
