نامه‌ای سرشار از دلتنگی و دعا؛ سلامی از راهی دور

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «محمدباقر احمدی» یکم اسفند ماه ۱۳۵۰. در شهرستان یزد چشم به جهان گشود. پدرش احمد، راننده بود و مادرش حمیده نام داشت. دانش‌آموز دوم متوسطه بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و سوم خرداد ۱۳۶۷، با سمت تخریب‌چی در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به دهان و پا، شهید شد. پیکرش را در گلزار شهدای شهرستان بندرعباس به خاک سپردند.

نامه‌ای به شهید محمدباقر احمدی:

خدمت پسر خواهرم، محمدباقر احمدی

پس از عرض سلام، از درگاه خداوند بزرگ سلامتی و تندرستی شما را خواهانم و امیدوارم که حالتان خوب و خوش باشد.

اگر جویای احوال ما باشید، تا این لحظه که این نامه را برایتان می‌نویسم، حال همه ما خوب است و به لطف خدا از نعمت سلامتی برخورداریم.

مرا ببخشید که با این دست‌ خط نامرتب برایتان نامه می‌نویسم. امیدوارم این نامه که از میان کوه‌ها، دره‌ها و راهی دور می‌گذرد، به دستتان برسد و آن را بپذیرید. همچنین امیدوارم که با سلامتی به آغوش گرم خانواده بازگردید و بتوانیم از نزدیک شما را زیارت کنیم.

پدرت، مادرت، خواهرانت و برادرانت به شما سلام می‌رسانند. هر دو پدربزرگ و هر دو مادربزرگت نیز سلام می‌رسانند.

در ضمن، اکنون کجا هستید؟ اهواز هستید یا در خط جبهه؟

آسیه، ام‌البنین و آمنه نیز به شما سلام می‌رسانند. مادر آسیه هم  شما را سلام می‌رساند.

دیگر عرضی ندارم. شما را به خدای بزرگ می‌سپارم.

عیسی رنجبر

انتهای متن/