معلمی که با نماز شب به آسمان رفت؛ روایت زندگی شهیده محدثه علیزاده

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهیده محدثه علیزاده در بیستم شهریور سال ۱۳۷۳ در شهرستان رامسر از استان مازندران دیده به جهان گشود. او از همان سال‌های نوجوانی، روحیه‌ای آرام، مؤمن و مسئولیت‌پذیر داشت و مسیر زندگی‌اش را بر پایه علم، اخلاق و خدمت به دیگران بنا کرد.

علاقه فراوان او به آموزش و تربیت نسل آینده، باعث شد رشته ریاضی را برای ادامه تحصیل انتخاب کند و تا مقطع کارشناسی ارشد در این رشته ادامه دهد. پس از آن، با عشق و تعهد وارد حرفه معلمی شد و چهارده سال از عمر پربرکت خود را صرف آموزش و تربیت دانش‌آموزان کرد. شهیده علیزاده در سال ۱۴۰۴ در روستاهای هیو و سیف‌آباد مشغول تدریس بود و با تمام وجود برای رشد علمی و اخلاقی دانش‌آموزان تلاش می‌کرد.

او تنها یک دبیر ریاضی نبود؛ برای دانش‌آموزانش مادری دلسوز، خواهری مهربان و الگویی الهام‌بخش به شمار می‌رفت. کلاس درسش همیشه سرشار از نشاط، امید و محبت بود. با صبر و حوصله به پرسش‌های دانش‌آموزان پاسخ می‌داد و حتی برای ساده‌ترین مشکلات آنان وقت می‌گذاشت. دانش‌آموزانش او را نه فقط به خاطر آموزش ریاضی، بلکه به خاطر اخلاق نیکو، مهربانی و روحیه امیدبخشش دوست داشتند.

در کنار فعالیت علمی و آموزشی، شهیده محدثه علیزاده از نظر معنوی نیز شخصیتی برجسته داشت. ایمان عمیق، انس با دعا و علاقه ویژه به زیارت عاشورا از ویژگی‌های بارز او بود. دوستان و هم‌خوابگاهی‌هایش همیشه از نماز شب‌های خالصانه او یاد می‌کردند. شب شهادتش نیز، در ماه مبارک رمضان، نماز شبش را به جا آورده بود؛ گویی روح بلندش آماده پرواز شده بود.

سرانجام این بانوی مؤمن و فداکار، در تاریخ هشتم فروردین ۱۴۰۵، در حملات تروریستی آمریکا و اسرائیل به شهر جدید هشتگرد، همراه همسرش شهید رسول قاسمی و فرزند چهارساله‌اش محیا، به مقام والای شهادت نائل آمد. او در حالی به شهادت رسید که چهار ماه باردار بود و خانواده‌ای عاشق و آسمانی را یکجا تقدیم راه حق کرد.

شهیده محدثه علیزاده نمونه‌ای درخشان از زن مسلمان ایرانی بود؛ معلمی دلسوز، مادری مهربان، همسری وفادار و بانویی اهل ایمان که تمام زندگی خود را وقف خدمت، تربیت و محبت کرد. یاد و نام این شهیده والامقام، همواره در دل دانش‌آموزان، همکاران و همه کسانی که او را می‌شناختند، زنده خواهد ماند.

انتهای پیام/