ای مسلمانان در مقابل استبداد متحد شوید و بسوى تشکیل اتحاد جماهیر اسلامى پیش بتازید

به گزارش نوید شاهد اردبیل، شهید لطیف مظفری، یکم فروردین ۱۳۳۷، در شهرستان مشکین شهر به دنیا آمد. پدرش محمدعلی، کشاورز بود و مادرش طاهره نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. هفتم فروردین ۱۳۶۱، در شوش و در عملیات فتح المبین بر اثر اصابت ترکش به سینه شهید شد. مزار وی در گلزار شهدای شیخ محمدلوی شهرستان زادگاهش واقع است.

وصیت نامه شهید لطیف مظفرى:

بسمه تعالى 

و لا تحسبن الذین قتلوا فى سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون (آل عمران ۱۹) 

براى حفظ اسلام باید از بذل جان و مال هیچ دریغ نکرد پس ما جوانان هم این راه را که راه حسین است  برگزیدیم. مرگ با عزت بهتر از زندگى با ذلت است. از این رو به جبهه‌هاى جنگ آمدیم تا به غارتگران شرق و غرب بفهمانیم که هرگز دست بیعت  بسوى آنها  دراز  نخواهیم  کرد. بلکه سعى خواهیم نمود با تکیه  به قدرت لایزال الهى با چنگ و دندان آنها را از خود دور کنیم تا راه را براى رسیدن به سرزمین مقدس قدس هموار سازیم. آرى اى خون آشامان قرن  بدانید که ما  هیچ  وقت این ننگ را نخواهیم پذیرفت که زیر سلطه شما‌ها باشیم و شما‌ها نیز به زور سر در پى بر آوردن منافع مادى خود از هیچ  ننگى بر  ملتهاى  محروم و مسلمان جهان فروگذار نباشید، نه، نه هرگز  ما چنین  نخواهیم کرد و تا آن جاییکه از رگ ما  خون مى‌جهد در پى احیاى راه ا... و حفظ مکتب اسلام و کتاب آسمانى قرآن بر خواهیم آمد. که تنها راه نجات بشریت از زیر یوغ استعمار و استثمار قرن (چه شرق و چه غرب) همین است. اى ملتهاى مسلمان  جهان  برخیزید  و  به ریسمان  خدا چنگ بزنید و متفرق نشوید که وقت آن رسیده است که دیگر دست ابر جنایتکاران تاریخ را از سر ملتهاى مسلمان کوتاه  کرده و دست در دست یکدیگر بگذارید. ای مسلمانان متحد شوید و بسوى تشکیل اتحاد جماهیر اسلامى پیش بتازید. من که دارم این وصیت را مى‌نویسم  چند  روزى  دیگر قرار حمله داریم که این دشمنان قسم خورده اسلام را که امروز بنام صدام و مزدورانش نمایان گشته و بخاطر میهن اسلامى و جان و مال و  ناموس ملت مسلمان ایران تجاوز کرده از این آب و خاک بیرون برانیم و در این راه اگر پیروز شدیم مزه پیروزى را که نصیب ملت شهیدپرور ایران خواهد شد مى‌چشیم و اگر به افتخار شهادت  نایل آمدیم به خیل شهیدان راه حق مى‌پیوندیم که در این مورد نیز باکى نیست، چون شهیدان همیشه زنده و جاویدند و مورد لطف و عنایت پروردگارش خواهند بود چه اینکه از یک دنیاى مادى به دنیاى معنوى که همانا وعده خداوند برهمین بوده است قدم مى‌گذاریم.  

اى مادر مهربان و گرامى‌تر  از  جانم، سلام مرا  بپذیر، حلالم  کن، مبادا در شهادت من گریه  کنى، چون دشمنان اسلام و قرآن و امام، این بزرگ رهبر مسلمین جهان خوشحال مى‌شوند. بلکه افتخار کن که فرزندت در راه خدا به این مقام بزرگ رسیده است.   

اى پدر ارجمندم مرا حلال کن و با بردبارى و شکیبایى از انقلاب اسلامى  دفاع کن، مبادا در فقدان من  گریه کنى، چون گریه تو باعث ناراحتى من و موجب خوشحالى دشمنان خواهد شد.  

اى خواهر مسلمانم تو هم حجابت را حفظ کن و زینب‌وار در راه الله قدم بردار؛ و تو اى برادر عزیزم راه خدا بهترین و برتین راه‌هاست سلاح افتاده مرا برگیر و حافظ راه الله باش.  

و، اما اى عموى گرامیم شما که از مقام شهید در پیش خداوند آگاهید در شهادت من غم مخورید و دعا گوى رزمندگان  اسلام  در  سراسر جهان باشید و پدر و مادرم را به صبر و استقامت دعوت کن و به ایشان بگو عروسى مرا که همانا شهادت من است جشن بگیرند.  

(ملتى که شهادت براى او سعادت است پیروز است)  (امام خمینى) 

خدا یار و یاور همگى‌تان باد               

لطیف مظفرى ۱۳۶۰/۱۲/۲۹ 

انتهای پیام/