شهید انقلاب ۵۷؛ خون پاکش در بامداد پیروزی بر درب پادگان عشرتآباد جاری شد
محمدرضا اسماعیلیون، جوان ۱۹ سالهای که عشق به امام و انقلاب را از کتابهای دکتر شریعتی میآموخت، در صبح روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، بر اثر اصابت گلوله مزدوران رژیم پهلوی در پادگان عشرتآباد تهران به شهادت رسید و یکی از نخستین چلچراغهای خونین طلوع جمهوری اسلامی شد.
به گزارش نوید شاهد البرز؛ محمدرضا اسماعیلیون در سال ۱۳۳۸ در شهر اراک چشم به جهان گشود. دوران کودکی را در خانوادهای متدین و انقلابی سپری کرد و پس از مهاجرت به تهران، تحصیلات خود را تا مقطع چهارم نظری (دبیرستان) ادامه داد. او نوجوانی عمیقاً مذهبی بود که برای نماز اول وقت و حضور در جماعات مسجد اهمیت ویژهای قائل بود و حتی هر هفته جلسه قرآن در منزل خود برپا میکرد.
علاقهی شدیدش به معارف اسلامی و اندیشههای انقلابی، او را به سوی مطالعهی آثار دکتر علی شریعتی کشاند و از آن درسهای ایثار و جانگذشتگی میآموخت. با اوجگیری انقلاب اسلامی، محمدرضا که نوجوانی حساس و مسئولیتپذیر بود، بهطور فعال در تظاهرات و راهپیماییهای مردمی علیه رژیم پهلوی شرکت میجست.
در طلوع تاریخی ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، همپا با مردم انقلابی تهران، برای تصرف پادگان عشرتآباد حرکت کرد. در جریان این درگیریهای سرنوشتساز، هدف گلولهی مزدوران رژیم قرار گرفت و مجروح شد. جراحات وارده آنچنان عمیق بود که در همان روز، در آستانهی پیروزی نهایی انقلاب، به درجهی رفیع شهادت نائل آمد.
شهید اسماعیلیون به تعبیر پدر داغدیدهاش، «نمونهای پوینده راه خدا» بود که با سلاح ایمان و ایثار، به مبارزه با طاغوت پرداخت و نشان داد فرزندان انقلاب، با خون خود گلوله میسازند تا قلب استکبار را بسوزانند. او یکی از هزاران نوجوان و جوانی است که طلوع جمهوری اسلامی را با شهادت خود، جاودانه رنگینکرد.
پدرش، محمدعلی اسماعیلیون، در یادداشتی دردناک و متعهدانه تأکید میکند: «ما این جوانان پاک را برای سلطنت کسی ندادهایم، بلکه برای جمهوری اسلامی و ولایت فقیه دادهایم.»
انتهای پیام/
