خاطرهای از شهید «خورشید خادمی ماشاری»
او رزمندهای خودساخته و انسانی نمونه بود
همرزم شهید تعریف میکند: در گروهان القائم(عج) همه در بحث خودسازی میخواستند از هم جلو بزنند، معنویت حرف اول را میزد. خورشید خادمی هم قهرمان هر دو میدان بود و خودش را خوب نشان داد. شناخت اجمالی که از او دارم مرا وا میدارد که بگویم او رزمندهای خودساخته و انسانی نمونه بود.
به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «خورشید خادمی ماشاری» یکم آذر ماه ۱۳۴۷، در روستای ماشاری از توابع شهرستان بندرعباس دیده به جهان گشود. پدرش غلام (فوت ۱۳۶۵) کشاورز بود و مادرش لیلا نام داشت. تا سوم ابتدایی درس خواند. به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. چهاردهم اسفند ماه ۱۳۶۵، در شلمچه به شهادت رسید. پیکرش مدتها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۳ پس از تفحص، در شهرستان زادگاهش به خاک سپرده شد.
شهیدی که در محبوبیت و تواضع، زبانزد بود
ورود من به گردان 422 (غواصها) در تاریخ بیست و سوم اردیبهشت 1365 بود، بعد از مدت کوتاهی به گروهان القائم(عج) رفتم، تجربهی فعالیت در واحد تعاون را نیز داشتم، خورشید خادمی را برای اولین بار آنجا دیدم، بسیار محبوب، باحیا و باصفا، متواضع و پر تلاش بود. رفتار کریمانه و نجیبی داشت، همان مرام و منش روستاییاش را حفظ کرده بود. ساده و بیآلایش، ادعایی نداشت، توی جمع خودش را نشان نمیداد و اظهار فضل و تفاخر نمیکرد. مرتب در حال آموختن و جنبوجوش بود.
در کنار دغدغههای آموزش و فراگیری مسائل نظامی، به خودسازی هم بسیار اهمیت میداد. البته در گروهان القائم(عج) همه در بحث خودسازی میخواستند از هم جلو بزنند، معنویت حرف اول را میزد. خورشید خادمی هم قهرمان هر دو میدان بود و خودش را خوب نشان داد. شناخت اجمالی که از او دارم مرا وا میدارد که بگویم او رزمندهای خودساخته و انسانی نمونه بود.
(به نقل از همرزم شهید، حیدر ماسبیفر)
انتهای پیام/
