شهید بهروز روشنبین؛
درجهدار ارتشی که پس از ۳۷ زخم، دوباره به جبهه بازگشت
شهید "بهروز روشنبین"، درجهدار ارتش و عضو لشکر ۲۱ حمزه، که یکبار در درگیری با دشمن ۳۷ جای گلوله خورده و پس از بهبودی دوباره به جبهه بازگشته بود، سرانجام در ۱۷ دیماه ۱۳۶۶ و در حین مأموریت اعزام به خط مقدم فکه، بر اثر سانحه تصادف به شهادت رسید. همسنگرانش میگویند: شب قبل از شهادت، آنقدر مصیبت امام حسین(ع) را میخواند و گریه میکرد که همه تعجب کردند.
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید «بهروز روشنبین» در دهم بهمنماه سال ۱۳۳۴ در روستای طرازناهید ساوه متولد شد. وی تحصیلات خود را تا پایان دوره چهارم دبیرستان با موفقیت به پایان برد و پیش از انقلاب به عنوان درجهدار در ارتش استخدام شد. او در سال ۱۳۵۷ ازدواج کرد و هنگام شهادت، صاحب سه فرزند پسر بود. با آغاز جنگ تحمیلی، دلبستگی به اسلام و میهن، اجازه ماندن در پشت جبهه را به او نداد و با وجود مسئولیت خانواده، داوطلبانه به خیل رزمندگان لشکر ۲۱ حمزه ارتش پیوست.
این درجهدار فداکار در جبهههای نبرد حضوری مؤثر داشت و در یکی از درگیریها، بدنش از ۳۷ جای گلوله زخمی شد. پس از دوره بهبودی نسبی در بیمارستان، بار دیگر عزمش را جزم کرد و به جبهه بازگشت. سرانجام در تاریخ ۱۷ دیماه ۱۳۶۶، در حین انجام مأموریت برای اعزام به خط مقدم جبهه در منطقه فکه، بر اثر سانحه تصادف در سهراهی فکه، به درجه رفیع شهادت نائل آمد و پیکر مطهرش در بهشتزهرای تهران به خاک سپرده شد.
همسنگرانش نقل میکنند که شب قبل از شهادت، شهید روشنبین به گونهای غیرمعمول و با حالتی دیگرگون، به خواندن مصیبت امام حسین(ع) و گریه مشغول بود، گویی که از بند اسارت رها شده است. از او پیام پایبندی به امام و انقلاب، دفاع از مرز و بوم و پاسداشت خون شهیدان به یادگار مانده است.
شهادت بهروز روشنبین، نماد مقاومت و پایمردی رزمندهای است که حتی پس از مجروحیت سخت، حاضر به ترک صحنه دفاع نشد و سرانجام در مسیر خدمت، جان خود را نیز نثار کرد.
منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی
