انتقالی که بازگشتی نداشت؛ روایت شهادت «اکبرجان نثاری» در غربت اسارت

در ایام گرامیداشت شهدای غریب در اسارت، روایت‌های بازماندگان اردوگاه‌های اسرا، بار دیگر پرده از رنج‌های پنهان آن سال‌ها برمی‌دارد. سید عباس شیرانی، آزاده دوران دفاع مقدس، در گفت‌وگو با نوید شاهد اصفهان از هم‌رزمی سخن می‌گوید که غربت اسارت را تا شهادت پیمود.

به گفته وی، شهید «اکبرجان نثاری»، بیستم فروردین ۱۳۵۰ در روستای لادان از توابع شهرستان اصفهان دیده به جهان گشود. تحصیلات خود را تا پایان دوره راهنمایی ادامه داد و با آغاز جنگ تحمیلی، به عنوان بسیجی راهی جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد.

سید عباس شیرانی با اشاره به روزهای پایانی جنگ می‌گوید: ۲۸ فروردین ۱۳۶۷ در منطقه فاو عراق به اسارت درآمدیم. من به دلیل جراحت، ابتدا به بیمارستان‌های زبیر و سپس تموز و الرشید منتقل شدم و در نهایت به اردوگاه ۱۲ تکریت بردند.

او ادامه می‌دهد: شهید اکبرجان نثاری را چند ماه قبل من به اردوگاه آورده بودن، مشکلات شدید گوارشی، او را به شدت ضعیف و رنجور کرده بود. وضعیت جسمانی‌اش هر روز وخیم‌تر می‌شد.

به گفته این آزاده دفاع مقدس، در یکی از روزها، شهید جان نثاری را به بیمارستان صلاح‌الدین منتقل کردند؛ انتقالی که بازگشتی در پی نداشت. سید عباس شیرانی می‌افزاید: مدت‌ها بعد از اسیرانی که از بیمارستان بازگشتند، سراغ او را گرفتم. آن‌ها گفتند که در همان بیمارستان به شهادت رسید.

شیرانی در پایان بیان کرد: پیکر این شهید غریب سال‌ها در خاک عراق باقی ماند و سرانجام پس از تفحص، به میهن اسلامی بازگشت و در گلزار شهدای زادگاهش، به خاک سپرده شد؛ آرامگاهی که امروز یادآور مظلومیت شهدایی است که دور از وطن، بی‌صدا اما سرافراز، جان خود را فدای اسلام و میهن کردند.

این روایت، تنها گوشه‌ای از رنج‌های ناگفته شهدای غریب در اسارت است؛ شهدایی که تاریخ دفاع مقدس، همواره وامدار صبر، ایمان و مظلومیت آنان خواهد بود.

انتهای پیام/