به قلم

​اینجا، شهادت یعنی جان دادن در اوج عطش بی آنکه دستی، آبی به لبانت برساند. یعنی پر کشیدن زیر ضربات کابل، بی آنکه فریادت به گوش کسی برسد جز دیوار‌های سنگی. شهدای غریب اسارت، مظلوم‌ترین آیه‌های جنگ بودند. آنها در سکوت مطلق، در میان چشم‌های ناپاک دشمن، حماسه‌ای ساختند که تنها فرشتگان توانستند آن را ثبت کنند. نه تشییع‌کننده‌ای بود و نه گلاب و قرآن و مادری که بر بالین‌شان مویه کند. تنها خدا بود و یک آسمانِ دلتنگی که از لای میله‌های پنجره، سوسو می‌زد.

نوید شاهد – معاون فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید و امور ایثارگران با ارایه یادداشتی با عنوان «نقش جوانان و امید در بیانیه گام دوم انقلاب» که خطاب اصلی آن جوانان مؤمن ایرانی می‌باشد پرداخته است.