«خدایا! محرم حسین علیهالسلام رسید، تاسوعا رسید، عاشورا رسید، محرم رو به اتمام است و من هنوز... خدایا! چه شده است؟ مگر چه کردهام که اینگونه باید رنج و فراق بکشم؟ خدایا! میدانم، میدانم روسیاهم، پرگناهم؛ اما تو را به حسین (ع) تو را به زینب (س) تو را به عباس (ع)، خدایا دیگر بس است، اصلاً بگذار اینگونه بگویم؛ غلط کردم.»