شهید «عبدالله اسدی» در وصیتنامه خود مینویسد: خانواده عزیزم صبور باشید که صبر نصفی از ایمان است به همه بگوئید که عبدالله نزد خدا رفته است و مهمان عزیز خداست به دوستانم بگوئید که عبد الله کربلائی شده است عزیزانم همیشه اعمالتان برای خدا باشد و فریب شیطان لعین و رجیم را نخورید.
برادر شهید «صدیف اسماعیل پور» میگوید:ایشان با این که در بیشتر عملیاتها مسئولیت داشت، اما همانند یک رزمنده عادی آر پی جی میگرفت و به شکار تانکهای عراقی میرفت و به خاطر همین رشادتها و شجاعتها در جنگ مورد تشویق سردار رشید اسلام حاج حسین بصیر قرار گرفت.
پدر شهید «سجاد ابراهیمی پاکزاد» میگوید: شهید دارای روحیه خوب از نظر معاشرت بود. خیلی خوشرو و خوش رفتار و منطقی بود طوری با مردم برخورد میکرد که آنها را به سمت انقلاب هدایت میکرد رضایتمندی پدر و مادر را فراهم میکرد بالاترین آرزویش شهادت بود.
شهید «علی ابوالفضلی» در وصیتنامه خود مینویسد: در دفاع از میهن از هیچ چیز دریغ نکنید، چرا که دفاع از میهن دفاع از ناموس است و مرگ باعزت بهتر اززندگی با ذلت است.
شهید «احمد احمدی اطربی» در وصیتنامه خود مینویسد: خواهرم زینب گونه باش میدانم از دست دادن برادر چقدر بر خواهر سخت است و این را بدان که خون من رنگینتر از خون دیگران نیست خواهرم، پیامم به تو فقط حفظ کردن حجاب است.
شهید «قاسم ابراهیمی» در وصیتنامه خود مینویسد: دوستان و برادران عزیز درخواست من از شما و وصیت من بر شما این است که راه حسین را دنبال کنید و همیشه طرفدار مظلوم و دشمن ظالم باشید، سازش نکنید که آنها همیشه از پشت خنجر میزنند.
«قربان علی کاظمی» از هم رزم دیرینش اینگونه روایت میکند: از لحاظ استقامت در برابر سختیها، برای بچهها در اردوگاه اسوه بود و در بدترین شرایط، روحیه خود را از دست نمیداد.
نشست تخصصی دکتر «کهن سال» مدیرکل بنیاد شهید و امورایثارگران مازندران با دکتر «عبدالرضا بابایی» رئیس دانشگاه آزاد اسلامی استان یکشنبه سوم اسفند ماه در محل این دانشگاه در ساری برگزار شد.
شهید «محمود بابایی ممشی» در وصیتنامه خود مینویسد: شما امت حزب الله و همیشه در صحنه، پشتیبان ولایت فقیه باشید و گوش به فرامین امام بزرگوار بدهید و تک تک آن را اجرا کنید اگر چنین کردهاید، بدانید که شما را هیچ خطری تهدید نخواهد کرد و انشاءالله تعالی پیروزید و همیشه برای امام عزیز دعا کنید.
شهید «محمود بابایی ممشی» در بیان تقیدات دینی، همین بس که در ادای فرائض واجب و مستحب، اهتمامی خاص داشت. با قرآن، این منبع نور و رحمت الهی نیز، مانوس بود و در عمل به فرامین آن، کوشا.