بودند کسانی که عاشقانه، بیمزد و منت پا در راهی گذاشتند که میدانستند شاید بازگشتی در آن نیست. تمام وجود خود را در جبهه در طبق اخلاص گذاشتند و ابراهیموار از تمام داشتههای خود گذشتند تا کشور ایران سرافراز و پایدار و پاک بماند. پاک از لوث وجود دشمنی که تا بن دندان مسلح بود و آمده بود تا همه چیز را از آن خود کند. همۀ رزمندگان خود را فدای ملت و کشور کردند و در این میان عدهای در غربت و در اوج درد و شکنجه جان خود را در راه حضرت دوست دادند. شهدای غریب در اسارت مظلومترین شهدای قرن هستند که بی گناه فقط به جرم دفاع از حریم کشور خود به شهادت رسیدند.