چهاردهم شهریورماه ۱۳۶۰، شش روز پس از انفجار دفتر نخستوزیری، قلب مردی از تپش ایستاد که حتی در میان شعله و آوار، نخست به فکر نجات یارانش بود. امیر سرتیپ هوشنگ وحید دستجردی، رئیس وقت شهربانی کل کشور، در انفجار هشتم شهریور بهشدت مجروح شد؛ اما پیش از آنکه خود را از بالکن به پایین برساند، وقتی به یاد آورد شهیدان رجایی و باهنر در اتاق ماندهاند، دوباره به دل آتش برگشت. او چهار روز با سوختگی ۴۶ درصدی و شکستگیهای متعدد جنگید، صبحی را در بیمارستان با تیمم و نماز آغاز کرد و سرانجام در چهاردهم شهریورماه، پس از شش روز مقاومت، به یاران شهیدش پیوست.