احمد امیریان همرزم شهید ناصر نوع پرور روایت میکند: «بارها در طول شب میدیدم که در حال نماز و نیایش است و زمانی که سایر رزمندگان میخوابیدند، راز و نیاز او شروع میشد در تمام دوران جبهه هرگز فرمانده گروهانی با خصوصیات اخلاقی او ندیدم. خوشا به سعادتش که به دیدار معبودش شتافت.»