شهید محمدمهدی کرمی

فاطمه رجبی همسر شهید پاسدار «محمدمهدی کرمی» در وصف دلتنگی‌اش نوشت: «در کنار تو، خوشبخت‌ترین زن دنیا بودم. هیچ‌گاه احساس نکردم چیزی در زندگی‌ام کم دارم، چون تو را داشتم و بودنِ تو برای من از هر داشته‌ای باارزش‌تر بود. کنار تو احساس می‌کردم ملکه‌ام، ملکه‌ای که تمام شکوه و خوشبختی‌اش را از عشق، محبت و آرامشی می‌گرفت که تو به قلبش هدیه می‌دادی.»

حلما نجفی دختر شهید پاسدار «محمدمهدی کرمی» از شهدای جنگ رمضان در قسمت دوم خاطراتش نوشت: «محرم که می‌رسید، خودش سیاهی‌ها را می‌زد و دلِ خانه را برای عزای حسین (ع) آماده می‌کرد. امّا امسال، جای دست‌های او خالی‌ست و ما مانده‌ایم با دلی شکسته.تا هم برای سیدالشهدا (ع) گریه کنیم.و هم برای دلتنگیِ نبودِ او عشق زندگی من.خودت رفتی، اما یاد و نامت در عزای حسین (ع) زنده‌تر از همیشه مانده است.»

روز پنجشنبه (۱۰ اردیبهشت) دیدار سرپرست اداره کل بنیاد شهید شهرستان‌های استان تهران حال و هوای متفاوتی داشت؛ خبری از دستورالعمل‌ها و تشریفات نبود. فضا، فضایِ «دیدار» بود؛ دیداری که ریشه در یک گفتگوی ساده و صادقانه داشت.