شهید «محمد جعفریمنش» در روایتی از دستنوشته «شهید فرزانگان» نوشته است: «جائی هستیم که لحظهاش را به همه عمر زندگی کردن در شهر خودمان نمیفروشیم. ما اسیر هستیم، اسیر خدا قلب ما آکنده از وجود اوست. اینجا عبادت معنا دارد یعنی ما قبلا گفتار داشتیم ولی حالا عمل اینجا نماز شب جمیع است، اینجا ارتباط مستقیم است، اینجا تغییر انسان به تولدی جدید است، همه زندگی به یک طرف، لحظهای در اینجا بودن ارزشی بیشتر دارد، خدا میداند اسارت این دنیا را نخواهیم کشید و خدا میداند به عشق او به اینجا آمدهایم.»