در ۱۷ بهمن ۱۳۵۷، لایحه انحلال ساواک و محاکمه وزرای فاسد تصویب شد، تظاهرات گستردهای در حمایت از مهدی بازرگان برگزار گردید و آیتالله طالقانی بر آزادی مشروط مارکسیستهای ایرانی در صورت عدم ارتباط با کمونیسم بینالملل تأکید کرد.
۱۹ بهمن ۱۳۵۷، روزی بود که با راهپیمایی گستردهی مردم در حمایت از دولت موقت، رأی اعتماد ملت به انقلاب تجلی یافت. اوج این روز، بیعت تاریخی صدها تن از پرسنل نظامی ارتش با امام خمینی (ره) در مدرسهی علوی بود که پیوند ناگسستنی نیروهای مسلح با آرمانهای انقلاب را به نمایش گذاشت. این واقعه، اعلان رسمی سرنگونی ریشههای نظام پیشین و تثبیت اقتدار مردمی در مسیر پیروزی نهایی بود.
شورای انقلاب در ۱۶ بهمن ۱۳۵۷ مهندس مهدی بازرگان را بهعنوان نخستوزیر دولت موقت برگزید و امام خمینی حکم او را تنفیذ کرد. این رویداد به سرعت در صدر خبرهای سیاسی جهان قرار گرفت و واکنش شاپور بختیار، نخستوزیر وقت رژیم پهلوی، را برانگیخت.
همزمان، ۲۸ نماینده مجلس شورای ملی استعفا دادند و نشانههای فروپاشی ساختار سیاسی پیشین آشکارتر شد.
در ۱۵ بهمن ۱۳۵۷ اوج خیزش مردمی، انقلاب اسلامی وارد مرحلهای تعیینکننده شد.
امام خمینی (ره) مردم و جوانان را به ادامه مبارزه و اعتصابات فراخواندند.
همچنین با حکم ایشان، مهندس مهدی بازرگان مأمور تشکیل دولت موقت انقلاب شد.
۱۳ بهمن؛ روزی که مدرسه علوی، تپش قلب یک ملت شد و خیابانها با نام امام، جان دوباره گرفتند. خیل مردم، پس از چهارده سال دوری، عهدی را تجدید کرد که استبداد را به زانو درآورد و تاریخ را به مسیر تازهای برد. در فجر چهلوهفتم، همچنان این حقیقت میدرخشد: ایران مقتدر، ملت پیروز.
در هفته دفاع مقدس، یاد دلاورمردانی را زنده میکنیم که با ایمان و ایثار، تاریخ را با خون خویش نگاشتند. شعر یاد ایام سروده شاعر ایلامی، زمزمهای از شکوه آن روزهاست؛ روزهایی که عشق، در میدان نبرد معنا یافت و نام شهیدان، چراغ راه نسل امروز شد.