وصیتنامهای که پیش رو دارید، واپسین نوشته حبیب حسنزاده است؛ جوانی که با ایمان و باور قلبی خود راهیِ جبهه شد و سخنانش را برای خانواده، مردم و همراهانش به یادگار گذاشت. امروز سالگرد شهادت اوست.
شهید«عباس اصغری» در قسمتی از وصیت نامه اش می نگارد: مرگ ترسی ندارد برای کسی که خدایی شده چون آنچه خدایی شود باقی خواهد ماند و در نزد خدایش روزی خواهد خورد و از لقاء خدا برخوردار خواهد شد. پس مرگی که موجب لقاء خدا شود ترسی ندارد، بلکه سخت خوشحال کننده است.
شهید والامقام طلبه بسیجی شهید حسین شکوری در بخشی از وصیتنامه خود با تأکید بر جایگاه حجاب بهعنوان سدی مستحکم در برابر غربپرستی، از برادران حزباللهی و بسیجی میخواهد راه او را ادامه دهند، سلاحش را بر زمین نگذارند و با ایمان به خدا و التزام به خط ولایت فقیه، اجازه ندهند دشمنان اسلام و انقلاب به اهداف شوم خود دست یابند.
به مناسبت سالروز شهادت شهید والامقام محمدباقر زرین، قطعهای از یادگار جاودانهاش، وصیتنامهای سرشار از ایمان، صداقت و شوق پرواز به معبود را مرور میکنیم. کلماتی که از دل جبهه برخاسته و از روحی سخن میگوید که «در شرمندگیِ زندهماندن» و تمنای شهادت آرام نمیگیرد.
در این وصیتنامه، نویسنده با زبانی صریح و ایمانی، از مسئولیت پاسداری، پرهیز از دنیاطلبی و انتخاب آگاهانه راه شهادت سخن میگوید. امروز، ۱۲ بهمن، سالروز شهادت این رزمنده است؛ فرصتی برای بازخوانی پیام او به نسلهای بعد.
امروز، ششم بهمن، سالروز شهادت رحیم حامدیشهر است؛ جوانی مبارز که در محرم ۱۳۵۷، در اوج خیزش مردم علیه طاغوت، وصیتنامهاش را نوشت و با ایمان، امید و عشق به انقلاب، قدم در راهی گذاشت که پایانش شهادت بود.
شهید عبدالناصر غلامی، دانشآموز بسیجی اهل بنادکوک تفت، در وصیتنامه خود از مردم خواست تا به جای سوگواری برای او، برای امام حسین (ع) اشک بریزند. این سرباز آرپیجیزن که در آذر ۱۳۶۵ در اروندرود به شهادت رسید، وفاداری به رهبری و دفاع از انقلاب را اصلیترین وصیت خود قرار داد.
بسیجی شهید احمد زندی کریم خانی در بخشی از وصیتنامهاش آورده است: اى امت حزب الله از شما مىخواهم که زمزمههاتان فقط براى دعا کردن به امام عزیز و رزمندگان باشد و کارهایتان فقط در راه خداباشد و پشتیبان ولایت فقیه باشید که ادامهدهنده خط انبیاء است و در سنگر اسلام یار و یاور امام عزیز باشید.
شهید «عباسعلی ولیزاده» نوجوانی از دیار بدره، با عشق به امام و وطن سنگر مدرسه را رها کرد و به جبهه مهران شتافت. در مناجاتش، مرگ سرخ را زیباترین سرنوشت انسان دانست و آن را با جان دل پذیرفت. با قلبی سرشار از ایمان، در ۲۱ آبان ۱۳۶۶ به آرزویش رسید و به جایگاه ابدی خویش پر کشید.
شهید رضا آقاباقری در نامهای به خانواده خود، با بیان اینکه "جبهه دانشگاه انسانسازی است"، از تصمیم خود برای حضور در عملیات نهایی به جای شرکت در امتحانات دانشگاه خبر داد و نوشت: "حیف است این سعادت را برای مسائل فرعی از دست دهم."
سردار شهید «محمدعلی رسولیکلایه» که در عملیات کربلای ۵ به شهادت رسید، در وصیتنامهای خطاب به مادرش نوشت: «مبادا در شهادت من گریه کنی و اشک بریزی، چرا که این شهادت برای من عروسی است.» این شهید بزرگوار، شهادت در راه خدا را «زندگی جاودان» و «شیرین مانند گل محمدی» خواند.
سردار شهید ابوالقاسم میرزایی در وصیتنامه خود خطاب به مادرش مینویسد: "میدانم وقتی خبر شهادتم را بشنوید ناراحت میشوید، ولی بدانید مردن حق است؛ چه بهتر مردنی که در راه خدا و میهن اسلامی باشد." این شهید بزرگوار که در عملیات بیتالمقدس به شهادت رسید، وصیتنامهاش را با جمله "بنام کسی که معبودم اوست" آغاز کرده است.
شهید بابایی در بخشی از وصیتنامه خود خطاب به امت حزبالله مینویسد: «بیدار و هوشیار باشید که شما اگر از مجلس اتحاد بیرون روید منافقین شما را به مجلس تفرقه دعوتکنند.» پایگاه اطلاع رسانی نوید شاهد یزد متن کامل وصیت نامه این شهید والامقام را منتشر می کند.
شهید والامقام «ولی چگینی» در پیام ماندگار خود، راهکارهای مقابله با چالشهای دنیای مدرن را در تمسک به ایمان، مقاومت و دعا معرفی میکند و بر ضرورت پیروی از ولایت در شرایط پیچیده کنونی تأکید میورزد.
شهید داریوش پاشازاده در وصیتنامه آتشین خود خطاب به نسل امروز میگوید: «مبادا راه شهدا را بیرهرو بگذارید!». او با تأکید بر لزوم ادامه مسیر شهدا و دفاع از آرمانهای انقلاب، نسل جوان را به مسئولیتپذیری و پاسداری از دستاوردهای خونین شهیدان فرامیخواند.
در آخرین پیامش نه تنها اشکی نریخت، که خواهان شادی شد؛ چرا که شهادت را بالاترین سعادت میدانست. سید جلیل اسماعیلی، سرباز جوانی که در وصیتنامهاش با آرامش نوشت: «برای من گریه نکنید، شهادت گریه ندارد». او رفت تا در بهشت موعود، به دیدارش بشتابیم.