کتاب مدافع بانو

در قسمتی از کتاب «مدافع بانو» که حاوی خاطراتی از زمانه شهید مدافع حرم «مهدی ثامنی راد» است، می‌خوانید: «اسم پایگاه بسیج شهید مدنی که آمد آقامهدی یاد روز‌های جنگ افتاد. زمانی که هنوز خیلی کوچک بود، اما از پایگاه مسجد خیلی از رزمنده‌ها به طرف جبهه اعزام می‌شدند. با صدای حاج آقای مسجد، افکارش پاره شد: «جانم حاج آقا، در خدمتم. خب آقامهدی. دیگه شدی مسئول پایگاه. انشالله که تو کارت موفق باشی.»

فاطمه بگزاده در کتاب «مدافع بانو» روایتی از شهید مدافع حرم «مهدی ثامنی راد» نوشته است: «کفش‌های کتانی‌اش را پا کرد و یاعلی گویان از پله‌ها پایین رفت. داخل حیاط شد. نبشی و ورق و تکه‌های آهن که آقاداود دیشب بریده بود را نگاهی انداخت، یک‌تنه همه را انداخت داخل چرخ‌دستی و به راه افتاد. توی جیب شلوارش: خب ببینیم آدرسی که آقاجانم بهم داد کجاست؟ خوب آدرس را نگاه کرد. لبخندی زد و گفت: خداروشکر بلدم. نزدیک خونه قاسم هم‌کلاسمه. چندتا کوچه خاکی رو بپیچم برم بالا رسیدم به در سبزرنگ بزرگ منزل آقاکاظم سرایداری...»

فاطمه بگزاده در کتاب «مدافع بانو» روایتی از شهید مدافع حرم «مهدی ثامنی راد» نوشته است: «مهدی سر سفره نشست، لقمه‌ها را پشت سرهم گرفت و قورت داد. منیرخانم گفت: قربونت برم، آروم‌تر. مهدی لقمه آخر را گرفت: نباید وقت رو تلف کنم. باید فرصت مشق نوشتن و درس خوندن هم داشته باشم. تا ساعت ۲ بیشتر وقت ندارم. خدا را شکر کرد. سفره را جمع کرد و رفت طرف کیفش.»

فاطمه بگزاده در کتاب «مدافع بانو» نقل می‌کند: «کیفش را روی شانه انداخت و تا توان داشت شروع به دویدن کرد، از این کوچه‌ به آن کوچه، صدای هم‌کلاسی‌ها توی گوشش می‌پیچید: - کجا پسر؟ یه کم یواش‌تر الان می‌خوری زمین، ای باباااااا اصلا معلوم هست چته؟ به جلو در خانه‌شان که رسید برای چند ثانیه ایستاد. نفسی تازه کرد: آخی، بالاخره رسیدم. تند و تیز از پله‌ها بالا رفت‌. عقربه‌ها ساعت دوازده‌ونیم ظهر را نشان می‌دادند. رو به منیرخانم که کنار سماور نشسته بود سلام کرد.»

فاطمه بگزاده، نویسنده کودک و نوجوان گفت: محال است به دلم بیفتد درباره شهیدی بنویسم و به سرعت دست به کار نشوم. شهید مدافع حرم «مهدی ثامنی راد» شهیدی است که پس از تحقیق اولیه عاشق شخصیتش شدم.