روایت‌های دردناک از اردوگاه‌های رژیم بعث عراق| کتک زدن اسرا در فصل سرد
صادق مهماندوست راوی کتاب «پرستوی بال شکسته» نقل می‌کند: « اذیت و شکنجه در آنجا منحصر به روز نبود، بلکه در شب و وقت استراحت نیز به سلول انفرادی رفته و آنان را شدیدتر از ضرب و شتم روزانه که برای ما عادی شده بود، کتک می‌زدند؛ و یکی دیگر از اقدامات غیر انسانی آنان این بود که در فصل سرما ... که در شمال عراق و شهر موصل هوا سرد بود و سلول‌ها هم وسیله گرمایشی نداشت، تعمداً روی زمین کف سلول، آب ریخته و آنجا را خیس می‌کردند و با گرفتن کفش و دمپایی، عملا امکان نشستن را نیز به‌خاطر خیسی زمین از او می‌گرفتند تا نتواند روی زمین بعلت رطوبت و سردی بنشیند.»
به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، صادق مهماندوست راوی کتاب «پرستوی بال شکسته» در بخشی از کتابش آورده است:
یک نمونه دیگر از شکنجه‌های مزدوران بعثی، انواع اذیت‌ها در زندان و سلول‌های انفرادی بود (یعنی زندانی درون همان زندان بزرگ اردوگاه) که به بهانه‌های پیش پا افتاده، اسرا را از آسایشگاه‌ها جدا نموده و به سلول‌های انفرادی می‌بردند و به کتک و آزار فردی او در تمام اوقات، مبادرت می‌ورزیدند.
البته اذیت و شکنجه در آنجا منحصر به روز نبود، بلکه در شب و وقت استراحت نیز به سلول انفرادی رفته و آنان را شدیدتر از ضرب و شتم روزانه که برای ما عادی شده بود، کتک می‌زدند؛ و یکی دیگر از اقدامات غیر انسانی آنان این بود که در فصل سرما ... که در شمال عراق و شهر موصل هوا سرد بود و سلول‌ها هم وسیله گرمایشی نداشت، تعمداً روی زمین کف سلول، آب ریخته و آنجا را خیس می‌کردند و با گرفتن کفش و دمپایی، عملا امکان نشستن را نیز به‌خاطر خیسی زمین از او می‌گرفتند تا نتواند روی زمین بعلت رطوبت و سردی بنشیند.
و همین کار بعثی‌ها که علاوه بر آزار و کتک بود، موجبات پا درد و اذیت بیشتر بچه‌ها را فراهم می‌آورد و همین شکنجه‌ها باعث شده که هم اکنون نیز، با گذشت سال‌ها از آزادی از اسارت، تعداد بسیار زیادی از بچه‌ها هنوز درگیر پا درد و گرفتگی عضله و ناراحتی‌های مفصلی و ... هستند.
انتهای پیام/
