بابای مهربان جبهه؛ روایت خدمت و شهادت سید موسی میری کرهرودی

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید سید موسی میری، فرزند سیدرضا، در سال ۱۲۹۶ در اراک به دنیا آمد. او در خانواده‌ای مذهبی در کرهرود پرورش یافت و اگرچه فرصت تحصیل در مدرسه را پیدا نکرد، در مکتب خواندن و نوشتن آموخت. باورهای دینی و علاقه به امام خمینی(ره) و انقلاب اسلامی، بخشی از زندگی او و خانواده‌اش بود.

با آغاز جنگ تحمیلی، سید موسی در بنیاد شهید و امور ایثارگران مشغول خدمت شد. حضور در این نهاد، فرصتی برای همراهی با خانواده‌هایی بود که عزیزان خود را در راه دفاع از کشور از دست داده بودند. او در کنار مسئولیت‌های خانوادگی، خدمت به بازماندگان شهدا را دنبال می‌کرد، اما علاقه‌اش به حضور در جبهه سبب شد در سال‌های سالمندی نیز راهی مناطق عملیاتی شود.

بر اساس روایت زندگی این شهید، دیدن اعزام جوانان و شنیدن خبر شهادت آنان، او را برای رفتن به جبهه مصمم‌تر کرده بود. با وجود سن بالا، نمی‌خواست از همراهی با رزمندگان بازبماند و تصمیم گرفت در حد توان خود در دفاع از کشور سهمی داشته باشد.

سید موسی در روزهای پایانی سال ۱۳۶۵ به منطقه شلمچه اعزام شد. در زندگی‌نامه او آمده است که در گروه مهندسی رزمی ۴۲ قدر، در توزیع پوشاک و فعالیت‌های تبلیغاتی و فرهنگی مشارکت داشت. این مسئولیت‌ها فرصتی بود تا از نزدیک با رزمندگان همراه شود و به نیازهای آنان رسیدگی کند.

در روایت زندگی او، لبخند مهربان و برخورد صمیمانه‌اش از ویژگی‌های برجسته این شهید معرفی شده است؛ رفتاری که به رزمندگان دلگرمی می‌داد و از او چهره‌ای پدرانه در جبهه ساخته بود. سید موسی با همین روحیه، روزهای حضورش در منطقه عملیاتی را به خدمت و همراهی با همرزمان گذراند.

شهید سید موسی میری، کارمند بنیاد شهید و امور ایثارگران و از نیروهای پیاده رزمی، در ۲۴ فروردین سال ۱۳۶۶ در خرمشهر به شهادت رسید. در شرح زندگی او، شهادتش در جریان عملیات کربلای ۸، در جاده شهید صفوی در منطقه شلمچه و بر اثر اصابت ترکش خمپاره به سر روایت شده است. پیکر او پس از بازگشت به زادگاهش، در کرهرود به خاک سپرده شد.

زندگی شهید سید موسی میری، روایت مردی است که از خدمت در بنیاد شهید و امور ایثارگران تا حضور در جبهه، همراه خانواده‌های شهدا و رزمندگان ماند و در سال‌های سالمندی نیز مسئولیت خود را در دفاع از کشور دنبال کرد.