شهید عبدالحسین ناجیان؛ مردی که «ولایت» را راه نجات از انحراف می‌دانست
شهید «عبدالحسین ناجیان» متولد سال ۱۳۳۳، از شهدای دوران دفاع مقدس بود که در دهم مهرماه سال ۱۳۶۱ به شهادت رسید؛ شهیدی که در وصیت‌نامه خود، با تأکید بر اهمیت پیروی از امام خمینی(ره)، ولایت فقیه را استمرار حرکت انبیا دانست و نسل‌های پس از خود را به ماندن در مسیر ولایت و پرهیز از انحراف سفارش کرد.
به گزارش نوید شاهد گیلان؛ شهدا تنها با رفتن خود از این دنیا، یک حماسه را به پایان نرساندند؛ بسیاری از آنان پیش از شهادت، با قلم و کلام خود، میراثی ماندگار برای نسل‌های بعد به یادگار گذاشتند. وصیت‌نامه‌های شهدا، بخشی از این میراث ارزشمند است؛ روایت‌هایی که در آنها می‌توان نگاه آنان به زندگی، ایمان، انقلاب و آینده جامعه را مشاهده کرد.
شهید عبدالحسین ناجیان، متولد سال ۱۳۳۳، یکی از همین مردان ماندگار دوران دفاع مقدس است که در دهم مهرماه سال ۱۳۶۱ به فیض شهادت نائل آمد و نام خود را در دفتر پرافتخار شهدای ایران اسلامی ثبت کرد.
آنچه از این شهید به یادگار مانده، تنها تاریخ تولد و شهادت او نیست؛ بلکه کلامی است که در وصیت‌نامه‌اش به آیندگان سپرده و در آن، بر اهمیت حفظ پیوند با امام و حرکت در مسیر ولایت تأکید کرده است.
شهید ناجیان در بخشی از وصیت‌نامه خود خطاب به مردم می‌نویسد:
«خدا را خدا را به امام وصیت می‌کنم، امام را فراموش نکنید، پیوسته با او باشید که اگر رها شوید سرنوشتتان سرنوشت اقوامی خواهد بود که وصفشان را خداوند در قرآن می‌فرماید.»
این فراز از وصیت‌نامه شهید، نشان‌دهنده جایگاه ویژه‌ای است که او برای هدایت جامعه و حفظ مسیر انقلاب قائل بود. او در ادامه، امام خمینی(ره) را الگویی از تقوا، مکتب و انسانیت معرفی کرده و بر ضرورت پیروی از راه و اندیشه او تأکید می‌کند.
شهید عبدالحسین ناجیان در ادامه وصیت خود می‌نویسد:
«این اسطوره پولادین تقوی و این نمونه عالی مکتب و انسانیت را پیرو باشید و پیروی از ایشان را نه در مقام یک شخص بلکه پیروی از جریان ولایت فقیه که استمرار حرکت انبیاست بدانید والا دچار انحراف خواهید شد.»
در نگاه این شهید، مسئله ولایت تنها به یک فرد محدود نمی‌شود؛ بلکه او آن را جریانی می‌داند که باید به عنوان مسیر هدایت و ادامه راه انبیا مورد توجه قرار گیرد. همین نگاه سبب شده است بخش‌هایی از وصیت‌نامه او، همچنان به عنوان یادگاری از باورها و دغدغه‌های نسل شهیدان دوران دفاع مقدس مورد توجه قرار گیرد.
شهید ناجیان در روزهایی که دفاع از میهن و آرمان‌های انقلاب اسلامی، نیازمند حضور و فداکاری مردانی مؤمن و استوار بود، به میدان آمد و سرانجام در دهم مهرماه سال ۱۳۶۱ جان خود را در راهی که به آن ایمان داشت تقدیم کرد.
امروز، پس از گذشت سال‌ها از شهادت این شهید والامقام، وصیت‌نامه او همچنان بخشی از روایت ماندگار دفاع مقدس است؛ روایتی که در آن می‌توان صدای نسلی را شنید که باور داشت دفاع از ارزش‌ها، نیازمند بصیرت، ایستادگی و وفاداری به آرمان‌هاست.
شهید عبدالحسین ناجیان رفت، اما کلامش در وصیت‌نامه‌اش ماند؛ کلامی که یادآور می‌شود شهدا، پیش از آنکه با خون خود روایتگر ایثار باشند، با باور و وصیت خود نیز برای آیندگان چراغی از مسیر ترسیم کردند.
