مروری بر زندگی شهید «علی معصومی»

به گزارش نوید شاهد، شهید غریب علی معصومی، در دوم تیرماه سال ۱۳۴۵ در روستای ازبیران از توابع شهرستان ساوه، در خانواده‌ای کشاورز چشم به جهان باز کرد. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش به پایان رساند. از همان کودکی به دلیل اخلاق نیکو و رفتار پسندیده‌اش، مورد تحسین اطرافیان بود. علی علاقه‌ی شدیدی به ائمه اطهار (ع) داشت و با وجود نداشتن امکانات کافی برای ادامه تحصیل، همواره به دنبال رشد معنوی و خدمت به دیگران بود.

علی عاشق امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی بود و با تمام وجود از آرمان‌های انقلاب دفاع می‌کرد. در پانزده سالگی به ساوه مهاجرت کرد و تا زمان اعزام به خدمت سربازی، در این شهر مشغول به کار بود.

در سال ۱۳۶۵، علی به خدمت سربازی اعزام شد و پس از گذراندن دوره آموزشی، به عنوان سرباز تیپ ۴۰ سراب در مناطق جنگی دهلران، اندیمشک و کرخه نور حضور یافت. او در گردان پیاده به عنوان آرپی‌جی‌زن خدمت می‌کرد و با شجاعت و ایثار، در خط مقدم جبهه‌های نبرد می‌جنگید.

در بیست و یکم شهریورماه سال ۱۳۶۷، علی در جریان تک دشمن در منطقه شرهانی مجروح و به اسارت نیرو‌های بعثی درآمد. او به مدت ۴۵ روز در اردوگاه شرهانی و بیمارستان صحرایی عراق در شرایط سخت و تحت شکنجه‌‎های طاقت‌فرسا قرار گرفت. سرانجام، در پانزدهم مهرماه ۱۳۶۷، بر اثر شدت جراحات و شکنجه‌های دشمن، به شهادت رسید.

پیکر مطهر شهید علی معصومی پس از سال‌ها، در بیست و ششم فروردین‌ماه ۱۳۸۱ به میهن اسلامی بازگردانده شد و با تشییعی باشکوه در امامزاده سید علی اصغر ساوه به خاک سپرده شد. او نمادی از ایثار، شجاعت و عشق به وطن بود و نامش تا ابد در تاریخ دفاع مقدس می‌درخشد. «ستاره‌های غریب - صفحه 89»

انتهای پیام/