زندگینامه شهید«احمد زمانی بافقی»
سربازی که نماد ادب و انضباط در جبهه بود
شهید احمد زمانی بافقی، سرباز ارتش و از بسیجیان فعال تهران بود که با وجود سن کم، تکیهگاه معیشتی خانوادهاش به شمار میرفت. او پس از ۲۲ ماه خدمت صادقانه و حضور درمانی در خطوط مقدم، به دلیل حسن خلق و انضباط مثالزدنی محبوب همرزمان و فرماندهانش شد و سرانجام در شهریور ۱۳۶۶ در جبهه غرب به فیض شهادت نائل آمد.

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، شهید احمد زمانی بافقی در ۵ تیرماه ۱۳۴۶ در شهر تهران در خانوادهای متدین و زحمتکش چشم به جهان گشود. پدرش محمدتقی، کارمند بود و مادرش بمانجان نام داشت. احمد مقطع مقدّماتی را تا پایان سوم راهنمایی با موفقیت سپری کرد و پس از آن برای کمک به اقتصاد خانواده، وارد بازار کار شد و حرفه آهنگری را پیشه خود ساخت.
با اوجگیری مبارزات مردم علیه رژیم پهلوی، احمد باوجود سن کم، حضوری فعال در راهپیماییها و تظاهرات داشت. با پیروزی انقلاب اسلامی، او به عضویت بسیج مسجد محله درآمد و شبانهروز برای پاسداری از ارزشهای مکتب اسلام و آرمانهای انقلاب تلاش کرد.
با آغاز جنگ تحمیلی و فرا رسیدن سن خدمت، احمد در کسوت سرباز ارتش جمهوری اسلامی ایران راهی جبهههای نبرد حق علیه باطل شد. او که به عنوان خدمه توپ ضدهوایی مشغول به خدمت بود، مدت ۲۲ ماه متوالی در جبههها به دفاع از میهن پرداخت. منش اخلاقی، ادب، تدین و انضباط مثالزدنی او چنان بود که از فرماندهان عالیرتبه تا سرگروهبانها و سربازان همرزمش، شیفته خلقیات او بودند.
این جوان فداکار نهتنها در جبهه سربازی نمونه بود، بلکه در خانه نیز تکیهگاه اصلی والدین پیرش محسوب میشد و با دسترنج خویش نانآور و عصای دست خانواده بود.
سرانجام در ۱۶ شهریور ماه سال ۱۳۶۶، این جوان پرتلاش و دلاور در منطقه کرند نور کرمانشاه در حین انجام وظیفه و صرف غذا، بر اثر اصابت راکت ناشی از بمباران هوایی ارتش بعثی به شهادت رسید. فراق این شهید والامقام چنان سنگین بود که تمامی فرماندهان و همرزمانش در رثای اخلاق و پاکی او گریستند.
پیکر مطهر شهید احمد زمانی بافقی پس از تشییع باشکوه بر دوش مردم شهیدپرور تهران، در قطعه ۲۹ گلزار شهدای بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد تا برای همیشه نمادی از ایثار، ادب و مسئولیتپذیری باشد.
انتهای پیام/