پدرم را از دست دادیم، اما «شهید تنگسیری» را به دست آوردیم

نرگس تنگسیری، فرزند شهید سردار علیرضا تنگسیری فرمانده شهید نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  روز یکشنبه 29 شهریور در حاشیه نشست خبری تشریح برنامه های بنیاد شهید و امور ایثارگران در گفت‌و‌گو با نوید شاهد، از ابعاد کمترگفته شده شخصیت پدرش، نقش مادر در همراهی با این مجاهدت طولانی، تأکید شهید بر جوانگرایی و خودباوری، و احساسات دوگانه یک دختر نسبت به دوری از پدر سخن گفت. او با افتخار تأکید کرد که ما پدر عزیزمان سردار «علیرضا تنگسیری» را از دست دادیم، اما «شهید تنگسیری» را به دست آوردیم؛ تاج افتخاری که تا همیشه بر سر خانواده و فرزندانش می درخشد.

شهیدی که تنگه هرمز را با تکیه بر توان داخلی کنترل کرد

نرگس تنگسیری در ابتدای این گفت‌و‌گو با اشاره به ابداع روش‌های نوین در کنترل تنگه هرمز توسط پدرش می‌گوید: اگر بخواهم در این خصوص بگویم، این مربوط به امروز و این سال‌ها نیست. خصوصیتی که پدرم داشت، بسیار پرتلاش و پرکار بودن، بود؛ گاهی خانواده او را نمی‌دید. مادرم در واقع همکاری می‌کرد و خودش بخشی از این تلاش‌ها و مجاهدت‌ها بود. آن زمان‌هایی که برای کار می‌گذاشت، فکر و ذهن او فقط مشغول کار بود. همیشه می‌گفت: همگی ما سرباز رهبر هستیم و اگر ایشان دستوری به ما بدهد، دستور کارمان قرار می‌گیرد و باید به نحو احسن و حتی بهتر از آن انجامش دهیم. خدا را شکر همیشه وقتی دیدار با رهبر شهید داشتیم؛ آقا راضی بودند و این یک سند افتخار برای خانواده ما است.

جوانگرایی و خودباوری؛ رمز موفقیت شهید تنگسیری

فرزند شهید تنگسیری با اشاره به دو ویژگی بارز پدرش تصریح می‌کند: جوانگرایی یکی از دلایلی بود که پدرم تأکید می‌کرد و دیگر اینکه به توان داخلی واقعاً پافشاری داشت. کار نظامی، کار استراتژیک است؛ شاید طرف مقابل اصلاً امتیازات نظامی را به ما نفروشد. ممکن است رتبه‌های پایین‌تر اقدامات و دستاورد‌های حوزه نظامی را در اختیارمان بگذارد، اما رده‌های بالادستی را هیچ‌وقت به کشور دیگری نمی‌دهد که آینده امنیت خودش زیر سؤال برود. پس باید خودمان به خودمان اعتماد داشته باشیم. او جوان‌ها و نوجوان‌ها را واقعاً دایه‌دار خودش می‌دانست که باید حتماً به آنها تکیه کند. همین اردو‌های راهیان پیشرفت که برگزار می‌شد، یکی از دلایلش همین بود که دانش آموزان و دانشجویان با این حوزه آشنا شوند و شاید بعد‌ها به عنوان نخبگان نظامی این کشور وارد این عرصه شوند. به نظر من همین اعتماد به توان داخلی و جوان‌ها بود که او را موفق کرد.

«اشداء علی الکفار» در بیرون، مهربان در خانه

نرگس تنگسیری درباره چهره خانوادگی پدرش می‌گوید: از بیرون شاید او به عنوان فرمانده‌ای با لباس نظامی دیده می‌شد که برای دشمنان رجز می‌خواند و دل مردم را گرم می‌کرد، مصداق یک سوره در قرآن که می‌فرماید: اشداء علی الکفار بود. اما در جمع خانواده، فامیل و آشنایان همیشه دیدنی، مهربان و خوش اخلاق بود.

وی با اشاره به دوری سال‌های طولانی از پدرش می‌گوید: ما سال‌ها در قم سکونت داشتیم و پدرم به خاطر کارش در بندرعباس بود. ولی همیشه سعی می‌کرد رسیدگی کند؛ در مناسبت‌ها، روز دختر و تولد‌ها تماس می‌گرفت و کادو می‌فرستاد. اگر به قم می‌آمد، حتماً به ما سر می‌زد و همیشه دغدغه ما را که به عنوان فرزندانش بودیم، داشت.

همراهی مادر؛ فداکاری در سایه یک فرمانده

نرگس تنگسیری به نقش بی‌بدیل مادرش اشاره می‌کند و می‌گوید: مادرم واقعاً همراهی، رشادت و فداکاری کرد و تصمیم گرفت همیشه کنار همسرش باشد. پدرم خودش هم این تأکید را برای نیروهایش داشت که خانواده خیلی مسئله مهمی است. تا وقتی خانواده در رفاه باشد، زن کنار همسرش باشد و بچه‌ها در آرامش باشند، معلوم است که همسر آن خانه می‌تواند خیلی بهتر جلو برود و موجب آرامش خانه و پیشرفت خانواده شود. او به خانواده نیروهایش هم رسیدگی می‌کرد و این کار همیشه برایش اولویت داشت.

دوست داشتم پدرم، بیشتر کنارمان باشد

نرگس تنگسیری در پاسخ به این پرسش که آیا ترجیح می‌داد پدرش بیشتر در کنار خانواده باشد یا به کشور خدمت کند؛ صادقانه می‌گوید: اگر بگویم نه؛ حرف درستی نیست. من واقعاً دوست داشتم پدرم را بیشتر ببینم و در کنارش باشم. هر کسی دوست دارد کنار خانواده‌اش باشد و احساس امنیت بیشتری داشته باشد. ولی می‌دیدم بابا با چه عشقی کار می‌کند؛ از همان جوانی برای خانواده‌اش، همان وقت که کوچک بودیم، واقعاً با کیفیت کار می‌کرد تا خیالش راحت و عذاب وجدان نداشته باشد که کوتاهی در انجام کار کرده است. با اینکه همه ما فرزندان ازدواج کرده‌ایم و از او دور شدیم، ولی ما را تحت حمایت خودش داشت. الحمدلله بابا واقعاً برای ما کم نگذاشت. ما هم دوست داشتیم بابا کنارمان باشد، ولی به مادرم گفتم درسته شما علیرضا تنگسیری را از دست دادی، ولی شهید علیرضا تنگسیری را به دست آوردیم که واقعاً یک تاج افتخار بر سر ماست.

خانواده شهید بودن را از نزدیک درک کردم

فرزند شهید تنگسیری در پایان با اشاره به حس عمیق فقدان پدر می‌گوید: ما صحنه‌های شهادت پدر و از دست دادن او را دیدیم و هیچ‌کس دوست ندارد در آن شرایط قرار بگیرد. در این جنگ، بسیاری این دست از اتفاقات برایشان افتاد و من نیز از نزدیک درک کردم که خانواده شهید بودن چه معنایی دارد؛ این تجربه را با تمام وجود حس کردم. پیش از این، شاید تنها در روایت‌ها و خاطرات شنیده بودم که خانواده شهدا چه مسیری را طی می‌کنند، اما وقتی خودم در آن موقعیت قرار گرفتم، تازه فهمیدم که پشت این واژه‌ها چه دنیایی از صبر، افتخار و درد نهفته است. از نزدیک لمس کردم که خانواده شهید بودن یعنی چه؛ یعنی زندگی با یاد کسی که دیگر نیست، اما حضورش را همه‌جا حس می‌کنی. این تجربه را با تمام وجودم چشیدم و به آن افتخار می‌کنم.

روحت شاد سردار دلاور ایران. 

«شهید سردار«علیرضا تنگسیری»، ششمین فرمانده نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، متولد سال ۱۳۴۱ در تنگستان استان بوشهر که در خانواده‌ای دریانورد رشد یافت. او فعالیت نظامی خود را از دوران دفاع مقدس آغاز کرد و در ۱۷ سالگی با عبور شنا از رودخانه اروند، مواضع توپخانه ارتش بعث را شناسایی و گزارش دقیق آن را به شهید حسن باقری ارائه داد.

وی از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۹ فرماندهی منطقه یکم دریایی سپاه در بندرعباس را برعهده داشت و سپس به مدت هشت سال، از ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۷، جانشین فرمانده نیروی دریایی سپاه بود. در شهریور ۱۳۹۷ با حکم رهبر شهید انقلاب به فرماندهی نیروی دریایی سپاه منصوب شد و تا زمان شهادت این مسئولیت را عهده دار بود.

او را معمار قدرت دریایی ایران در خلیج فارس و تنگه هرمز و از طراحان اصلی راهبرد کنترل این آبراهه استراتژیک میدانند. در دوران فرماندهی اش، نیروی دریایی سپاه به تجهیزات نوینی از جمله شناور‌های هدایت پذیر از دور (شهپاد) و شهر‌های موشکی زیرزمینی مجهز شد. سرانجام در جریان جنگ تحمیلی سوم، ۶ فروردین ماه ۱۴۰۵، در حمله رژیم صهیونیستی و آمریکا به بندرعباس، بر اثر شدت جراحات به فیض شهادت نائل آمد.»

انتهای پیام / آرش سلیمی‌فر