برایم مراسم نگیرید و هزینه مراسم را به مستمندان بدهید

به گزارش نوید شاهد اردبیل، ورزشکار شهید خلیل خلیل نژاد، بیست و دوم دی ۱۳۴۲، در یک خانواده اردبیلی در شهرستان خرمشهر دیده به جهان گشود. پدرش جلال، آسفالت کار بود و مادرش مکرم نام داشت. تا دوم متوسطه در رشته انسانی درس خواند. والیبالسیت بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. دوم مرداد ۱۳۶۱، در شلمچه و در عملیات رمضان به شهادت رسید. پیکرش مدتی در منطقه برجا ماند و بیست و هفتم دی ۱۳۷۴، پس از تفحص در گلزار شهدای غریبان اردبیل به خاک سپرده شد.
وصیت نامه شهید:
بسماللهالرحمنالرحیم
بنام خداوند بخشنده مهربان و به نام آن کسى که ما در ره او عاشقانه قدم برمیداریم و همیشه در پى راهى براى بهشت؛ و لا تحسبن الذین قتلوا فى سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون.
گمان نکنید کسانى که در راه خدا کشته مى شوند مردهاند بلکه زندهاند و نزد خدایشان روزى مىخورند
سلام به امام امت و ملت شهید پرور ایران که من فرزند این ملتم و خانواده من در میان این ملت
پدر و مادر و خانواده عزیز
اول سخنم به شماست براى من گریه نکنید و طاقت بیاورید و همچون امام که فرزند خود را از دست داد و در خود لرزشى ایجاد نکرد، پدر و مادر و برادران عزیز جامعهاى که بخواهد حکومت اسلامى را در خود نگهدارد باید خون بدهد، باید با دادن فرزندان خود درخت اسلام را آبیارى کند.
مکتب ما سراسر مبارزه مى باشد مبارزه حق در برابر باطل و این مبارزه از اول زمانآدم وحوا وجود داشته و تا آخر روز قیامت ادامه خواهد داشت پس چه بهتر انسان قدمى در راه حق بردارد و براى آخرت خود توشهاى فراهمکند.
پدر و مادر عزیز از فوت من ناراحت نباشید زیرا راه خود را شناخته بودم زیرا حضرت على (ع) مى فرمایند: «شهادت درى است از درهاى بهشت که فقط به روى اولیاء خاص خدا باز مى شود»
درآخر چند وصیت دارم من شما را به تقوى جوئى وصیت دارم و از شما مى خواهم حالا که لشکر اسلام به رهبرى امام خمینى دارد پیش میرود اسلحه افتاده را بردارند هر زمینهاى که مىتوانید در راه پیروزى قدم بردارید. شما اى پدر مادرم اگر بر جسد من دستتان رسید هر کجا واجب بود آنجا دفن کنید و اگر بدستتان نرسید به خاطر این مسئله اصلا ناراحت نباشید، چون بودن و نبودن جسد فرقى نمىکند، چون در درگاه خدا میباشد. براى من خرج اضافى نکنید. از قبیل حجله و مراسم تشریفاتى زیرا کلا از حجله خوشم نمىآید. برایم مراسم نگیرید و هزینه مراسم را به مستمندان بدهید. در آخر فقط نگاه گریه آور مادر را فراموش نمىکنم و فقط حلالى مادر، چون مادر و پدرم را خیلى ناراحت کردم و امیدوارم که مرا ببخشید؛ و در آخر عرضى ندارم فقط دستورات اسلام را جدى شمارید و سر هر نماز امام را دعا کنید و از خدا طول عمر بیشترى براى ایشان بخواهید رزمندگان اسلام را هم دعا کنید و از خدا بخواهید معلولین و مجروحین و مریضهاى اسلام را شفاى عاجل عنایت فرماید.
انتهای پیام/