رامیار همیشه برای کمک به دیگران آماده بود

به گزارش نوید شاهد کردستان، پدر شهید رامیار مرادپور از خاطرات فرزندش می‌گوید؛ خاطراتی که هرکدام گوشه‌ای از شخصیت مهربان و فداکار او را به تصویر می‌کشد.

همه زندگی رامیار پر از خاطرات زیبایی بود. او انسانی صبور، باادب و قانع بود و دلبستگی خاصی به حرفه‌اش، یعنی مکانیکی داشت. دیر رسیدن‌های شبانه به خانه، گرمای تابستان و سرمای زمستان، هیچ‌کدام مانع کار و تلاش او نمی‌شد.

رامیار جوانی با شخصیت و خوش‌رفتار بود و همین اخلاق خوب باعث شده بود که اطرافیان و اقوام او را بسیار دوست داشته باشند. او روحیه‌ای ازخودگذشته داشت و همیشه تلاش می‌کرد در حد توان به دیگران کمک کند.

پدرش یکی از جلوه‌های این فداکاری را این‌گونه به یاد می‌آورد که رامیار چندین بار، حتی زمانی که بیمار بود، برای کمک به دوستان و آشنایانی که خودروهایشان در جاده مانده بود، راهی می‌شد و خود را به آنها می‌رساند.

اما یکی از شیرین‌ترین خاطراتی که از رامیار در ذهن خانواده و اهالی محله باقی مانده، علاقه فراوان او به کودکان بود. بچه‌های کوچه را خیلی دوست داشت و همیشه جیب‌هایش را پر از شکلات و شیرینی می‌کرد تا هر وقت آنها را دید، چیزی برای خوشحال کردنشان داشته باشد.

امروز همین خاطرات ساده و شیرین، برای پدر و خانواده شهید رامیار مرادپور به یادگار مانده است؛ خاطرات مردی که مهربانی، کمک به دیگران و خوشحال کردن اطرافیان، بخشی جدانشدنی از زندگی او بود.