زندگینامه شهید جنگ تحمیلی سوم؛
شهید رضا سلطانیان؛ مردی که در میانه مأموریت به دیدار معشوق شتافت
شهید ستوان یکم «رضا سلطانیان» از فرزندان شهرستان کامیاران، ۱۶ سال از عمر خود را در مسیر خدمت به مردم و تأمین امنیت جامعه سپری کرد و سرانجام دهم اسفندماه ۱۴۰۴، در حالی که در محل خدمت و مشغول انجام مأموریت بود، به شهادت رسید و نام خود را در دفتر شهدای عرصه امنیت ماندگار کرد.
به گزارش نوید شاهد کردستان، شهید ستوان یکم «رضا سلطانیان» از فرزندان روستای اعظمآباد شهرستان کامیاران، در بیست و ششم اردیبهشتماه سال ۱۳۶۹ دیده به جهان گشود و ۱۶ سال از عمر خود را در مسیر خدمت به مردم و تأمین امنیت جامعه سپری کرد؛ مسیری که سرانجام در دهم اسفندماه سال ۱۴۰۴ با شهادت او در حین انجام مأموریت به پایان رسید.
شهید رضا سلطانیان از همان سالهای جوانی، مسیر خدمت در عرصه انتظامی را انتخاب کرد. وی با تحصیل در رشته خدمات قضایی، دانش و توانمندی خود را برای خدمت به مردم و صیانت از حقوق آنان به کار گرفت و با آغاز دوران خدمت، سالهای نخست فعالیت خود را در شهرستان سقز سپری کرد.
پس از مدتی، سلطانیان به شهرستان کامیاران، زادگاه خود، بازگشت و سالها در مجموعه انتظامی این شهرستان به خدمت پرداخت. وی در بخشی از دوران خدمت خود، به عنوان نیروی گشت کلانتری در سطح شهر فعالیت داشت و با خوشرویی، اخلاق نیک و برخورد محترمانه با مردم، چهرهای ماندگار از خود در میان شهروندان بر جای گذاشت.
در سالهای پایانی خدمت، شهید سلطانیان در بخش مأموریتهای فوری (مرفوک) کلانتری کامیاران مشغول به کار شد؛ بخشی که نیازمند آمادگی، هوشیاری و حضور مستمر نیروهای انتظامی در مواقع ضروری است. او حتی در آخرین لحظات زندگی نیز در محل خدمت و در حال انجام وظیفه بود و در مسیر تأمین امنیت مردم به شهادت رسید.
آنچه از شهید رضا سلطانیان در خاطر همکاران و مردم شهرستانهای کامیاران و سقز باقی مانده، تنها خاطره یک نیروی انتظامی نیست؛ بلکه یاد مردی است که اخلاق، تواضع و خوشرویی را در کنار انجام وظیفه حرفهای خود معنا کرد. برخورد مناسب با مردم و احترام به مراجعان، از ویژگیهایی بود که نام او را در ذهن بسیاری از شهروندان ماندگار کرد.
زندگی شخصی شهید سلطانیان نیز سرشار از لحظات شیرین و خاطرات خانوادگی بود. او در روز ولادت باسعادت امام رضا (ع)، در تاریخ ۲۴ مردادماه سال ۱۳۹۵، زندگی مشترک خود را آغاز کرد. ثمره این پیوند، دو دختر دوقلو به نامهای «نازگل» و «سوگل» بودند که حضورشان، زندگی خانوادگی این شهید را رنگ و بوی دیگری بخشید.
رضا برای دخترانش پدری مهربان بود؛ پدری که در کنار مسئولیت خانوادگی، دغدغه امنیت مردم را نیز بر دوش داشت و سالهای خدمت خود را با این باور سپری کرد که آرامش خانوادهها و کودکان این سرزمین، در گرو امنیت جامعه است.
اما سرانجام در دهم اسفندماه سال ۱۴۰۴، در جریان حملات هوایی و در حالی که در محل خدمت و مشغول انجام مأموریت بود، به شهادت رسید و به جمع شهدای مدافع امنیت پیوست.
شهید رضا سلطانیان در حالی به شهادت رسید که همچنان پای کار بود و وظیفهای را که سالها با جان و دل انجام داده بود، دنبال میکرد؛ گویی آخرین مأموریت او، بدرقهای بود برای رسیدن به قافله شهیدان.
اکنون نام و یاد رضا سلطانیان در میان مردم کامیاران و همکارانش زنده است و روایت زندگی او در وجود دو دختر خردسالش، نازگل و سوگل، ادامه خواهد یافت. دخترانی که روزهای کودکی خود را با قاب عکسی از پدر سپری میکنند و خاطره پدری را با خود به سالهای آینده خواهند برد.
شهید رضا سلطانیان رفت، اما راه و یاد او باقی ماند؛ یاد مردی که سالهای جوانی خود را وقف خدمت کرد و در آخرین لحظات زندگی نیز در مسیر انجام وظیفه به شهادت رسید. نام او در کنار دیگر شهدای عرصه امنیت، در حافظه مردم این سرزمین ماندگار خواهد بود.
