پزشکی که زندگی می‌بخشید؛ روایت همسر شهید دکتر ولی‌الله حسنی از چهار دهه خدمت

به گزارش نوید شاهد، یکم شهریورماه، روز پزشک، فرصتی برای یادآوری نام پزشکانی است که طبابت را تنها یک حرفه ندانستند و آن را با مفهوم خدمت، ایثار و مسئولیت در برابر انسان‌ها پیوند زدند. شهید دکتر «ولی‌الله حسنی» از جمله پزشکانی بود که نزدیک به چهار دهه از عمر خود را در مسیر درمان بیماران، آموزش پزشکان و خدمت به جامعه پزشکی سپری کرد.
دکتر حسنی رئیس بخش بیهوشی بیمارستان رسول اکرم(ص) بود و از چهره‌های برجسته این حوزه به شمار می‌رفت. وی بیش از ۷۰۰ متخصص بیهوشی تربیت کرد و به هزاران بیمار زندگی دوباره بخشید. فعالیت‌های علمی او نیز در کنار کار درمانی ادامه داشت و با ارائه کتاب‌ها و مقالات علمی، در پیشرفت دانش بیهوشی در کشور نقش مؤثری ایفا کرد.
در آستانه روز پزشک، «شیرین ادیب» همسر این شهید، در گفت‌وگو با نوید شاهد به بیان خاطراتی از زندگی علمی، اخلاقی و حرفه‌ای همسرش پرداخته است.

از نراق تا دانشکده پزشکی
شیرین ادیب درباره دوران کودکی و تحصیل شهید حسنی گفت: همسرم سال ۱۳۳۴ در شهرستان نراق از توابع استان مرکزی به دنیا آمد. بعد از اخذ دیپلم در رشته علوم تجربی، در رشته کارشناسی علوم تغذیه دانشگاه مشهد قبول شد و بعد از پایان این دوره در رشته بیوشیمی مدرک کارشناسی ارشد را کسب کرد.
وی افزود: با توجه به علاقه زیادی که به رشته پزشکی داشت، سال ۵۷ در دانشگاه علوم پزشکی ایران در رشته پزشکی مشغول به تحصیل شد. او در دوران دانشجویی همزمان با تحصیل به تدریس دروس شیمی، فیزیک و زیست‌شناسی در دبیرستان‌های تهران مشغول بود. همچنین در دانشگاه نیز با نظر اساتید خود از ترم دوم شروع به تدریس آناتومی عملی کرد.
همسر شهید حسنی ادامه داد: همسرم پس از سپری کردن دوره عمومی، رشته تخصصی بیهوشی را نیز در سال‌های جنگ با موفقیت به پایان رساند و در این زمینه خدمات زیادی به رزمندگان دوران دفاع مقدس کرد.

پزشکی متعهد و فداکار برای کشورمان بود
ادیب درباره آشنایی خود با شهید حسنی اظهار کرد: آشنایی من با همسرم در سال ۱۳۶۲ در یک دیدار خانوادگی بود و از اینکه دکتر بسیار باوقار، باشخصیت، زلال و متواضع بودند، با افتخار همسری با او را پذیرفتم.
وی افزود: همیشه از خدا ممنون بودم و هستم به خاطر اینکه بهترین دوست و همسری مهربان برای من و بهترین پدر برای فرزندانمان و پزشکی متعهد و فداکار برای کشورمان بود.
همسر شهید حسنی درباره فرزندانش نیز گفت: ما دو فرزند پسر داریم. فرزند اولم فارغ‌التحصیل رشته طراحی صنعتی از دانشگاه تهران و فرزند دومم در حال حاضر دانشجوی رشته پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی ایران است.

مظهر عشق، محبت، ایثار و فداکاری 
ادیب در ادامه به ویژگی‌های اخلاقی شهید حسنی اشاره کرد و گفت: دکتر از نظر اخلاقی در منزل، محیط دانشگاه و بیمارستان همیشه خوش‌رو، متواضع، صبور و مهربان بود. خوش‌قلب‌ترین کسی بود که از خوشبختی و موفقیت دیگران احساس خوشحالی می‌کرد. در واقع مظهر عشق، محبت، ایثار و فداکاری بود.
وی افزود: به همه مردم احساس دلبستگی داشت و همیشه حاضر بود که جان خودش را فدا کند. تا جایی که می‌توانست از نظر مالی، معنوی و عاطفی از هیچ کمکی دریغ نمی‌کرد. تنها آرزویش این بود که فرزندانمان و نسل جوان جامعه را به نوعی به ثمر برساند که بتوانند به نحو احسن راهش را ادامه دهند.
همسر شهید ادامه داد: همیشه به کوچک‌ترها و بزرگ‌ترها احترام می‌گذاشت و هیچ‌وقت از بالا به پایین نگاه نمی‌کرد.
وی با اشاره به خاطرات زندگی مشترک خود با شهید حسنی گفت: تمام لحظه‌های زندگی مشترکمان با تمام پستی و بلندی‌ها پر از خاطره‌های خوب بود. همیشه می‌گفت وقتی که به یاری خدا احیای بیمار لاعلاجی را به زندگی دوباره برمی‌گردانم، از بهترین خاطره‌های زندگی‌ام ثبت می‌شود.
ادیب افزود: من و فرزندانم هرگز خاطرات خوبی که همیشه بهترین بود با هیچ چیزی عوض نمی‌کنیم و با یادش به زندگی ادامه می‌دهیم.

بیمارستان، میدان دیگری برای ایثار
همسر شهید دکتر حسنی با اشاره به حضور او در دوران دفاع مقدس گفت: دکتر همیشه می‌گفت که این روزها مثل روزهای جنگ است و بیمارستان میدان جنگ.
وی افزود: از آنجایی که همسرم در زمان جنگ ایران و عراق در کرمانشاه شبانه‌روز در بیمارستان به تنهایی عمل‌های جراحی و اورژانسی را به عهده گرفته بود، بار دیگر در حلبچه کردستان که عراق شیمیایی زده بود، به بسیاری از پناه‌جویان و بیماران جنگ‌زده رسیدگی می‌کرد.
ادیب ادامه داد: این حس ایمان و کمک به درمانده‌ها در وجودش بود. افتخار بزرگی است که همچنان برای کمک به کشورمان و پیشبرد جامعه پزشکی راهش را ادامه داد و از هیچ‌گونه کمکی دریغ نکرد.

تربیت بیش از ۷۰۰ متخصص بیهوشی
یکی از مهم‌ترین میراث علمی شهید دکتر ولی‌الله حسنی، تربیت نسل جدید پزشکان بود. او طی سال‌های فعالیت خود بیش از ۷۰۰ متخصص بیهوشی تربیت کرد و در کنار فعالیت‌های درمانی، در حوزه آموزش و پژوهش نیز حضوری جدی داشت.
همسر شهید حسنی درباره علاقه او به آموزش و تربیت نسل جوان گفت: تنها آرزویش این بود که فرزندانمان و نسل جوان جامعه را به نوعی به ثمر برساند که بتوانند به نحو احسن راهش را ادامه دهند.

آخرین روزهای خدمت و شهادت
ادیب در بخش دیگری از سخنان خود به روزهای پایانی زندگی شهید حسنی اشاره کرد و گفت: از زمانی که بخش‌های آموزشی و درمانی گرفتار درمان بیماران شده بود، دکتر تمام وقت در خدمت بیماران در بیمارستان بود و هر لحظه نگران سلامتی خانواده و مردم عزیز و کادر درمان بود و سعی می‌کرد حتی یک لحظه از مسئولیت‌هایی که دارد کوتاهی نکند و خودش را کاملاً و بیش از حد انتظار مسئول می‌دانست.
وی افزود: روزی اوضاع کرونا بسیار شدت پیدا کرده بود و به علت خستگی و فشار کار کاملاً مشخص بود که هر روز در بخش کرونا چه می‌گذرد و چقدر سلامتی خودش در خطر است. من و فرزندانم از او خواهش کردیم که حداقل یک روز به خودش استراحت دهد و بیمارستان نرود، اما دلش راضی نمی‌شد.
همسر شهید ادامه داد: در جواب با پوزش به ما گفت که اگر نروم و کمک حالشان نباشم، بیماری که در اتاق عمل به من نیاز دارد، جایز نیست که آنها را به حال خودشان رها کنم و وجدانم قبول نمی‌کند.
ادیب گفت: متأسفانه ویروس کرونا در کوتاه‌مدت به همسرم غلبه کرد.
وی افزود: دکتر حتی در چند روز قرنطینه باز هم به فکر بیماران و هماهنگی‌های لازم برای رسیدگی به بیمارانش با تلفن بود و غیرحضوری جلسات مهم را پیگیری می‌کرد تا باری از مشکلات بیمارستان کم شود.
همسر شهید حسنی در پایان خاطرنشان کرد: سرانجام همسرم در ۱۷ مهرماه ۱۳۹۹ چشم از جهان فرو بست و به شهادت رسید.

توصیه همسر شهید به نسل جوان و پزشکان
ادیب در پایان با توصیه به نسل جوان و فرزندان شهید گفت: به نسل جوان جامعه و فرزندان خودم توصیه می‌کنم گذشت، ایثار و فداکاری که پدرانشان با فرهیختگی و تواضع زحمت کشیدند تا نام نیک با آثار خوب و ماندگار ثبت کنند و افتخاری که با شرف و آبرو به یادگار گذاشتند را ادامه دهند.
وی افزود: همچنین پزشکان متعهد و جان‌برکف که شب و روز برای دفاع از سلامت و پایداری کشورشان جان‌فشانی کردند، قدر بدانند و انسانیت را پیشه خود قرار دهند.