شهیدی که شادی را به سنگرها آورد و با لبخند شهید شد

 

 

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، شهید «محمدمسعود رنجبر ساری» در نخستین روز از شهریورماه سال ۱۳۴۷ در تهران دیده به جهان گشود. او در خانواده‌ای مذهبی و متوسط رشد یافت و از همان روزهای خردسالی، الفتی عمیق با مسائل دینی داشت. در کنار این تقید مذهبی، محمدمسعود کودکی پرشور و سرزنده بود؛ شیطنت‌های کودکانه و نشاط خاص او، خاطرات شیرینی را از دوران رشدش در ذهن اطرافیان به یادگار گذاشته است.

 

او تحصیلات خود را از سال ۱۳۵۳ در دبستان دماوند آغاز کرد و سپس دوره راهنمایی را در مدرسه لامحی گذراند. از اواسط سال ۵۶ و ۵۷، همزمان با اوج‌گیری نهضت اسلامی، محمدمسعودِ نوجوان نیز دوشادوش ملت غیور ایران در راهپیمایی‌ها و تظاهرات حضور یافت. دل‌بستگی او به روحانیت و ارادت ویژه‌اش به امام امت (ره)، ریشه در همان تربیت مذهبی داشت که از کودکی در جانش نشسته بود.

 

با آغاز جنگ تحمیلی، فعالیت‌های مسجد محور او رنگ‌وبوی جدی‌تری به خود گرفت و در برگزاری مراسم شهدا پیش‌قدم بود. پس از گذراندن دوره‌های آموزش نظامی، بیقرار حضور در خط مقدم شد. با اصرار و پافشاری بسیار، سرانجام به «گردان شهادت» پیوست.

اگرچه تقدیر الهی این‌گونه بود که او مجموعاً بیش از ده روز در مناطق عملیاتی نباشد، اما همین مدت کوتاه برای او کافی بود تا به محبوبِ قلب رزمندگان تبدیل شود. محمدمسعود با روحیه‌ای مثال‌زدنی و نشاطی که از شخصیتِ پاکش سرچشمه می‌گرفت، در سنگرهای نبرد، امیدبخش همرزمان بود و گویی با هر قدمی که برمی‌داشت، شادی و روحیه را به سنگرها هدیه می‌داد.

 

سرانجام، در سی‌ام شهریورماه ۱۳۶۵، در حالی که در سنگر خود در خط مقدم جبهه حضور داشت، گلوله خمپاره دشمن پیکر مطهرش را هدف قرار داد و او را به فیض عظیم شهادت نائل کرد. پیکر پاک این شهید والامقام، بنا بر وصیت خودش، در قطعه ۵۳ بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد تا میعادگاه عاشقان و زائرانِ راه ایثار باشد.