زندگینامه شهید« جواد باباشاهوردی»
شهیدی که پدر شدنش را در آسمانها جشن گرفت
شهید «جواد باباشاهوردی» از شهدای دوران دفاع مقدس که در سن ۲۱ سالگی در عملیات والفجر، به آرزوی دیرینه خود یعنی شهادت دست یافت. او که فرماندهی دژبان سپاه را بر عهده داشت، در حالی در روز عید قربان سال ۱۳۶۵ به دیدار حق شتافت که تنها سه ماه پس از شهادتش، دخترش به دنیا آمد؛ دختری که هرگز گرمای دستان پدر را حس نکرد، اما وارث آرمانهای او شد.

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، شهید «جواد باباشاهوردی» در یازدهم اردیبهشتماه سال ۱۳۴۴ در تهران و در خانوادهای مذهبی و متدین چشم به جهان گشود. پدرش، مرحوم «عباس باباشاهوردی»، مردی با تقوا و مقید به آداب اسلامی بود که با دستان خود، خشتبنای شخصیت فرزندش را بر پایه ایمان و عشق به اهلبیت (ع) گذاشت. جواد از همان دوران کودکی، تافتهای جدابافته بود؛ پاکی و صداقت در رفتارش موج میزد و از همان نوجوانی، نماز اول وقت را که آن را پلی برای همراهی با امام زمان (عج) میدانست، هرگز ترک نکرد.
پیشگام در انقلاب، پیشرو در دفاع
هوش و استعداد سرشار جواد، او را به نوجوانی کنجکاو و دغدغهمند تبدیل کرده بود. پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، با وجود سن کم، پابهپای انقلابیون در راهپیماییها شرکت میکرد و در پخش اعلامیههای امام خمینی (ره) کوشا بود. پس از پیروزی انقلاب و با آغاز جنگ تحمیلی، با وجود سن کم، فعالیتهای خود را در مساجد آغاز کرد و با حضور در پستهای نگهبانی شبانه، دین خود را به انقلاب ادا کرد.
مجروحیت و اشتیاق بازگشت
جواد تنها ۱۶ سال داشت که برای نخستین بار عازم جبهههای نبرد شد. در جریان عملیات «پنجوین» عراق، از ناحیه پا به شدت مجروح شد و برای مداوا به مشهد منتقل گشت. دوران نقاهت در بیمارستان و خانه، برای او که روحش در جبههها پرواز میکرد، سخت و جانکاه بود. به محض بهبود نسبی و با وجود دردهای ناشی از مجروحیت، آرام و قرار نداشت و لحظهشماری میکرد تا دوباره خود را به سنگرهای نبرد برساند.

ازدواج و استمرار حماسه
او پس از مدتی به عضویت سپاه پاسداران درآمد و به دلیل درایت و مسئولیتپذیریاش، فرماندهی دژبان سپاه را بر عهده گرفت. در سال ۱۳۶۴ و در ۱۹ سالگی، سنت نبوی ازدواج را به جای آورد. اما پیوند زمینی، مانع از پرواز آسمانی او نشد. تنها هشت ماه پس از آغاز زندگی مشترک، شور و اشتیاق حضور در جبهههای غرب، او را برای آخرین بار راهی کرد.
عروج در عید قربان
سرانجام، در روز عید قربان سال ۱۳۶۵، در عـملیـات والفجر توسط نیروهای بعثی و ایادی وابسته (منافقین) به شهادت رسید. تقدیر چنان رقم خورد که سالگرد ازدواج او، مصادف با سومین روز شهادتش باشد.
سه ماه پس از پرواز ابدی جواد، فرشتهای کوچک پا به این جهان گذاشت؛ دختری که میراثدار پدر شد، پدری که با فدای جان خود، بندگی را به کمال رساند.
مزار این شهید والامقام در قطعه ۵۳ بهشت زهرای تهران، زیارتگاه عاشقان و دلسوختگان است.